Σύλλογος για την διάσωση της καρέτα - καρέτα

Σύλλογος για την διάσωση της καρέτα - καρέτα
Γίνε εθελοντής - Βοήθησε οικονομικά κάνοντας δώρα στα παιδιά

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2008

Τι λενε για τα Πανεπιστήμια

Από το NEOI.N.HLEIAS

Ακροβασίες
Γενική διαπίστωση είναι ότι η εικόνα στα πανεπιστήμια είναι τραγική.

Το πανεπιστημιακό προσωπικό είναι σε μόνιμη κατάσταση διαμαρτυρίας, ενώ αν μιλήσουμε για διαχειριστικά ζητήματα θα πρέπει να γράψουμε τόμους, οι φοιτητές το ίδιο, πληρώνουν τα κακώς κείμενα, απ την άλλη πλευρά οι πολιτικοί δείχνουν να μην μπορούν να αντιληφθούν την πανεπιστημιακή πραγματικότητα.

Εν ολίγοις δύσκολα θα μπορούσε να πει κάποιος ανεξάρτητος παρατηρητής ότι η γενικότερη κρίση στην παιδεία έχει ως αιτία τη διαφορά αντιλήψεων. Μάλλον ο έλεγχος της διαδικασίας χειραφέτησης είναι το πρόβλημα και ο στόχος.

Τα στοιχεία όμως είναι αρκετά δυσάρεστα, οι δείκτες επιβεβαιώνουν ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια βρίσκονται αρκετά χαμηλά στους σχετικούς πίνακες κατάταξης, ενώ και το ποσοστό των δημοσιών δαπανών για την εκπαίδευση είναι από τα χαμηλότερα της Ευρώπης.

Το πανεπιστήμιο όμως είναι χώρος μάθησης έρευνας προώθησης προτύπων και μεταφοράς πολιτιστικών αξιών, αν αυτό που προβάλουν αυτές τις μέρες τα πανεπιστήμια μας ικανοποιεί, τότε, είμαστε στο σωστό δρόμο!

Η κάθε κρίση όμως δεν είναι ανεξάρτητη από την γενικότερη κοινωνική εξέλιξη στον κόσμο.

Αξίζει να επισημαίνεται ότι η στρατηγική της Λισαβόνας μέσω της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής των κρατών μελών επιδιώκει να καταστήσει την Ευρώπη, μέχρι το 2010, κορυφαία οικονομική και τεχνολογική δύναμη στον κόσμο, με πλήρη απασχόληση, με επενδύσεις σε εκπαίδευση και δεξιότητες, με δια βίου εκπαίδευση, με σύνδεση του ανθρώπινου κεφαλαίου με την παραγωγή, με μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή και αυξημένη μέριμνα για το περιβάλλον.

Σήμερα παλιότερες και διακομματικές ελλείψεις στο σχεδιασμό έχουν ως αποτέλεσμα, οι νόμοι που ψηφίζονται να αποτυγχάνουν πριν εφαρμοστούν, ενώ και το υπάρχον νομικό πλαίσιο οργάνωσης και λειτουργίας της εκπαίδευσης είναι ένας περίπλοκος λαβύρινθος

Το κράτος όμως δεν έχει το δικαίωμα για κανένα λογο να «τιμωρεί» το πανεπιστήμιο και τον φοιτητή, χρειάζεται να επενδύσει σε στρατηγικές παρέμβασης που θα υποστηρίξουν την προσπάθεια αναβάθμισης του δημόσιου πανεπιστήμιου και θα διασφαλίσουν την εξέλιξη του, βρίσκοντας καινοτόμους τρόπους και παρέχοντας στους πανεπιστημιακούς δασκάλους ως αντάλλαγμα τα απαραίτητα κίνητρα, ώστε έτσι να αισθανθούν, ασφάλεια για να μπορέσουν να σχεδιάζουν καλύτερα προγράμματα και, σίγουροι, ότι οι εργασίες τους θα μπορούν να αποτιμηθούν και να ανταμειφθούν σωστά.

Με λίγα λόγια χρειάζεται καλύτερη πρόταση με συγκεκριμένο στόχο και σκοπό.

-

Από το
politis-gr

Dura lex, sed lex !

Ο τίτλος του άρθρου είναι μια φράση της λατινικής την οποία όλοι σχεδόν γνωρίζουμε και όλοι …….αγνοούμε!

Σημαίνει σκληρός νόμος, αλλά νόμος .

Στην Ελλάδα όμως ως πρωτοποριακοί και πραγματικά καινοτόμοι , παραφράζουμε την έννοια της διαχρονικής φράσης και την μετατρέπουμε σε σκληρός νόμος , αλλά …κατά το δοκούν.

Πουθενά αλλού στον κόσμο –εννοιολογικά- δεν θα συναντήσουμε αντίστοιχες φράσεις όπως: «από αύριο ο νόμος θα εφαρμοσθεί αυστηρά» ή «εμείς δεν θα εφαρμόσουμε τον καινούργιο νόμο».

Πάρτε παράδειγμα το νόμο πλαίσιο για τα Πανεπιστήμια ,που ενώ έχει ήδη ψηφιστεί στην Βουλή και έχει γίνει νόμος του κράτους ,μια μειοψηφία φοιτητών τον αμφισβητεί και δια της βίας προσπαθεί να τον απορρίψει, ενώ το ίδιο προσδοκούν και κάποιοι πανεπιστημιακοί δηλώνοντας πως …….. «ο νόμος δεν θα εφαρμοστεί στην πράξη»!!!!
Μόνο στη χώρα μας έχουμε το αξιοπερίεργο φαινόμενο νόμοι να ισχύουν αλλά να μην εφαρμόζονται.

Την τελευταία 20ετια δε , την …..φιλοσοφική πλευρά του όλου θέματος την αναπτύξαμε , την προχωρήσαμε και την μεταλλάξαμε σε μια μορφή όπου οι νόμοι εφαρμόζονται πλέον … κατά το δοκούν.

Αν μας αρέσουν και εξυπηρετούν τα συμφέροντα μας , τα ατομικά , τα συντεχνιακά, τα κομματικά, κλπ…. έχει καλώς !!!

Αν δεν μας αρέσουν, τότε απλά…… στο όνομα μιας ευρύτερης αίσθησης δικαίου δεν τους …..εφαρμόζουμε και τους καταπατούμε!!!!!

Θέλουν πχ. οι απεργοί του ΟΤΕ να διαμαρτυρηθούν για την παραχώρηση του management στην Deutsche Telecom;

Μέσα στα άλλα …παίρνουν και μια σημαία της Γερμανίας και την ..καίνε. Τόσο απλά!

Άσχετα εάν αυτό είναι προσβολή συμβόλου ξένου έθνους και τιμωρείται σύμφωνα με τον νόμο!

Με την ίδια λογική θα έπρεπε να κάψουν Ελληνικές σημαίες και οι Ρουμάνοι, Αλβανοί , Βούλγαροι γιατί εκεί ο…. ΟΤΕ έχει το management.

Άσχετα που εάν γινόταν κάτι τέτοιο θα προκαλούσαν την δικαιολογημένη οργή μας και την επόμενη τα ελληνικά ΜΜΕ θα το είχαν πρώτο θέμα!

Όλα υπόκεινται σε μιαν ευρύτερη «αίσθηση δικαίου και δημοκρατικής νομιμότητας» όπως έλεγε και ο καθηγητής κ. Ρήγος.

Το ίδιο μήπως δεν ακούμε και σε κάθε διαδήλωση: «Νόμος (η τυπική μορφή) είναι το δίκιο (η ευρύτερη μορφή ) του εργάτη»(λες και το δίκιο του ελεύθερου επαγγελματία, του επιχειρηματία , του βιοτέχνη είναι …άλλου παπά ευαγγέλιο).

Στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο ο πρύτανης αποφασίζει να κατέβουν τα ταμπλό των φοιτητικών παρατάξεων από την είσοδο του κτιρίου. (η τυπική μορφή).

Μια αριστερή φοιτητική παράταξη καταλαμβάνει το γραφείο του πρύτανη, και ….απαλλοτριώνει τα κομπιούτερ και τα τηλέφωνα δηλώνοντας ότι θα τα επιστρέψει όταν ο πρύτανης άρει την απόφαση του (η ευρύτερη μορφή).

Με την ίδια λογική βέβαια και οι κάτοικοι των Ζωνιανών «υπερέβαιναν τις τυπικές διαδικασίες» των αστυνομικών ελέγχων «στο όνομα μιας ευρύτερης αίσθησης (κρητικού αυτή τη φορά) δικαίου».

Και είναι να απορεί κανείς γιατί ενίστανται κάποιοι στην εφαρμογή ενός νόμου, ενώ κανείς δεν γκρινιάζει για την ύπαρξή του.

Γκρινιάζουν μόνο για την εφαρμογή του. Υποκρισία; Πιθανόν!!.

Σε όλες τις δημοκρατικές χώρες του κόσμου, οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της κάθε κυβέρνησης ξεσηκώνουν θύελλα συζητήσεων.

Οι φορείς καταθέτουν τις απόψεις τους και μετά την ενδελεχή εξέταση κάθε άρθρου , τα αρμόδια κοινοβουλευτικά σώματα με δημοκρατικές διαδικασίες παίρνουν τις αποφάσεις τους.

Από την επομένη… Dura lex, sed lex και εφαρμογή από ΟΛΟΥΣ.

Στην χώρα μας, με την ψήφιση ενός νόμου και αφού τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων ανοίξουν για …αλλού πανιά , παύουν να ασχολούνται άπαντες ….μέχρι να εφαρμοστεί.

Τότε …..ξεσηκώνονται !Όχι κατά του νόμου, αλλά ενάντια σε εκείνους που τον εφαρμόζουν.

Από το πρώτο Σύνταγμα στις 11 Ιουνίου 1975,, έως το σημερινό ξέρετε τι λέει η τελευταία παράγραφος φίλοι μου ;

Ότι οι νόμοι θεσπίζονται για να εφαρμόζονται, και ότι η εφαρμογή τους είναι υποχρεωτική.

Δηλαδή ότι ο νόμος είναι Ένας : Να εφαρμόζονται οι νόμοι !!

-

Από το zipposthoughts

Μαθηματα δημοκρατιας απο τα ΕΑΑΚ στα Ελληνικα πανεπιστημια...

Για οσους εχουνε καποια αμφιβολια για το τι πρεσβευει η αριστερα σε αυτον τον τοπο και ειδικοτερα μεσα στα πανεπιστημια ας κοιταξουνε τα χθεσινα εκτροπα στα πανεπιστημια του Πειραια-Θεσσαλονικης .Ειναι η ιστορια και η διαχρονικη μεθοδολογια του αριστερου χωρου στην Ελλαδα σε μικρογραφια...

Τα γεγονοτα

-Αριθμος 70 τραμπουκων των ΕΑΑΚ εισβαλλει στο πανεπιστημιο Πειραια με σκοπο να σπασει τις καλπες των πρυτανικων εκλογων

-Οργανωμενη ομαδα αριστερης μειοψηφιας σπαει στο ξυλο τον πρυτανη κ. Μάνθο στην Θεσσαλονικη

-Δυο καλπες τελικα στο πανεπιστημιο Πειραια καταστραφηκαν απο τους αριστερους τραμπουκους(πραγματικο μαθημα δημοκρατιας αυτο)

-Οι τραμπουκοι των ΕΑΑΚ χρησιμοποιοντας χουλιγκανικες μεθοδους εφτασαν σε σημειο να χρησιμοποιησουνε αναισθητικο σπρει εναντιον ησυχων φοιτητων που απλα ειχανε παει να ψηφισουνε(καταγγελια καθηγητη στον ΕΤ)

-Καταστροφες σε ΙΧ αυτοκινητα προκληθηκανε,απο τους 70 τραμπουκους των ΕΑΑΚ,που ητανε παρκαρισμενα στην γυρω περιοχη του πανεπιστημιου Πειραια.

Η αριστερα και χθες στα πανεπιστημια εκανε αυτο που επι δεκαετιες κανει καλυτερα.

Τρομοκρατει χρησιμοποιοντας τους τραμπουκους της μεσα απο οργανωμενες μειοψηφιες,ακυρωνει δημοκρατικες διαδικασιες,ξυλοκοπει και καταστρεφει οτι και οποιον δεν συμφωνει με τις θεσεις της.


-

Από το Faros's Weblog

Για τα επεισόδια στις Σχολές του Πειραιά

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Κάτω τα χέρια από τους αγώνες φοιτητών - σπουδαστών

Τα προβοκατόρικα επεισόδια που έγιναν χτες στο Πανεπιστήμιο Πειραιά καταγγέλλει και το Γραφείο Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ με ανακοίνωσή του:

“Καταγγέλλουμε στη νεολαία και σε όλο το λαό τα σημερινά (χθεσινά) στημένα επεισόδια ανάμεσα στην κυβερνητική παράταξη, τη ΔΑΠ, και τις γνωστές ομάδες που το τελευταίο διάστημα επιδίδονται στο κυνήγι της κάλπης”.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Να μην περάσουν τα σχέδια της κυβέρνησης για παραβίαση του ακαδημαϊκου ασύλου

“Το ΚΚΕ καταγγέλλει το στημένο σκηνικό επεισοδίων που από κοινού διαμόρφωσαν επιστρατευμένοι τραμπούκοι γαι λογαριασμό της ΔΑΠ και ο περιφερόμενος θίασος με την κάλυψη των ΕΑΑΚ στο Πανεπιστήμιο Πειραιά”.

-

Από το Η Κάτω Βόλτα

Εσύ Χαρούλη θα πας πανεπιστήμιο;

Εχθές πήγα στο πανεπιστήμιο να ψηφίσω . Λίγο πριν φθάσω παίρνω τηλέφωνο- ευτυχώς- μια κοπέλα για να μου πει σε ποιο από τα δύο κτίρια είναι οι εκλογές. Κι εκείνη τρομοκρατημένη μου απαντάει... "Μην κατέβεις. Γίνεται χαμός. Μπήκαν μέσα κάτι αναρχικοί και άρχισαν να βαράνε τους δικούς μας. Πέταξαν και κάτι μολότωφ. Ήρθαν τα ΜΑΤ, η πυροσβεστική, έκαψαν δυο αυτοκίνητα. Πετούσαν πέτρες στους πυροσβέστες. Κι εμείς να φανταστείς φύγαμε."
Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν το εξής: Το πανεπιστήμιο του Πειραιά δεν είναι campus, δηλαδή δεν έχει καμία σχέση με την πολυτεχνειούπολη ή την πανεπιστημιούπολη. Είναι ένας μικρός χώρος ανάμεσα σε πολυκατοικίες με στενούς δρόμους γύρω γύρω. Πως είναι, λοιπόν, δυνατόν να πετάξουν μολότωφ; Υπάρχουν σπίτια, κυκλοφορούν παιδιά που πάνε στο σχολείο, υπάρχουν γιαγιάδες και παπούδες που κάνουν βόλτες, καταστήματα και αυτοκίνητα αθώων ανθρώπων που είναι στις δουλειές τους. Τελικά, οι πρυτανικές δεν έγιναν σε ένα ακόμη πανεπιστήμιο.
Δεν καταλαβαίνω αυτή τη νοοτροπία... εξωπανεπιστημιακοί- γιατί είναι εξωπανεπιστημιακοί, κι ας θέλουν μερικοί να συνδέουν αυτά τα φαινόμενα με εσωτερικούς παράγοντες- να μπαίνουν σε κάθε πανεπιστήμιο και να τα κάνουν γυαλιά καρφιά και να σταματάνε μια δημοκρατική διαδικασία. Υποστηρίζουν πως αντιτίθενται στην κυβερνητική πολιτική και συγκεκριμένα στο άρθρο 16. Αυτά που κάνουν, όμως, γυρίζουν μπούμερανγκ σε εμάς. Δίνονται αφορμές για να μιλούν μερικοί για απαξίωση των ελληνικών πανεπιστημίων, για να μάς πουν πάλι αύριο για την άρση του ασύλου και διάφορες τέτοιες μακακίες. Το πανεπιστήμιο και οι φοιτητές του μπορούν από μόνοι τους και μέσω των δημοκρατικών λειτουριών να εκφράσουν την αντίθεση και τη διαμαρτυρία τους για το άρθρο 16 και την κυβερνητική πολιτική στον τομέα της παιδείας. Μ' αυτά και μ' αυτά θα γυρίσει πάλι η κυβέρνηση και θα πει την κορυφαία αρλούμπα... "Θέλουμε να κάνουμε ιδιωτικά πανεπιστήμια για να πάρει αξία το δημόσιο." Τα κάνουν που τα κάνουν σκατά, μάς δουλεύουν κι από πάνω. Δεν το 'ξερα πως τα ιδιωτικά συμφέροντα τα ονομάσαμε "αξία των δημόσιων πανεπιστημίων"
Υ.Γ. 1. Γιατί πρέπει πάντα να λένε τους αναρχικούς εξωκοινοβουλευτική αριστερά και όχι δεξιά ή ακροδεξιά; Τι ακριβώς το αριστερό τους χαρακτηρίζει; Είναι ντροπή να στιγματίζεται μια κοινωνική θεωρία και οι θιασώτες της από κάποια κωλόπαιδα που νομίζουν πως θ' αλλάξουν τον κόσμο καίγοντάς τον. -Και να μην ξεχνάμε πως πολλά ακούγονται για την "προέλευση" αυτών των ομάδων. Θέλω να ελπίζω, όμως, πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει.-
Υ.Γ. 2. Βλέποντας τις βραδινές ειδήσεις του MEGA άκουσα τον κ. Πρετεντέρη ή τον κ. Τσίμα, δε θυμάμαι καλά, να μιλούν για την πλειοψηφία στα πανεπιστήμια, για το πως λειτουργεί και που είναι όταν γίνονται τα επεισόδια. Δηλαδή, τι πρέπει να κάνουμε; Να διώχνουμε τους αναρχικούς; Δουλειά μας είναι να συμμετέχουμε στις διαδικασίες του πανεπιστημίου, όχι να τις περιφρουρούμε. Είναι δουλειά της αστυνομίας να μάς προστατεύει από τα αναρχικά στοιχεία που καταστρατηγούν κάθε δικαίωμά μας. Και στην τελική, αν δε φθάνουν οι αστυνομικοί, φέρτε μας αγροφύλακες. Έτσι κι αλλιώς ξέφραγο αμπέλι καταντήσαμε.

-

Από το
Κώστας Παππής

Αντι-βία στη βία;

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών γύρω από τα πανεπιστήμια και με αιχμή τις πρυτανικές εκλογές είναι γνωστά. Για να αναφερθώ μόνο στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, σύμφωνα με όσα ο ίδιος είδα, οι χτεσινές πρυτανικές εκλογές σημαδεύτηκαν από εισβολή στο πανεπιστήμιο ομάδας φοιτητών οπλισμένων με ρόπαλα και θωρακισμένων με κράνη. Οι φοιτητές αυτοί επέλεξαν να εκφράσουν με το δικό τους «μαχητικό» τρόπο, που περιλάμβανε την απαίτηση διακοπής της διαδικασίας των εκλογών και αρπαγή των καλπών, τη διαφωνία τους στη διαδικασία και, γενικότερα, στο νέο νόμο που ψηφίστηκε και που αφορά ρυθμίσεις σε θέματα λειτουργίας των πανεπιστημίων.

Αποτέλεσμα: συμπλοκές με χρήση ρόπαλων, πετροπόλεμου και χρήσης χημικών σπρέι μεταξύ της ομάδας αυτής και φοιτητών της ΔΑΠ αλλά και εξωπανεπιστημιακών παραγόντων («φουσκωτών») που αντιπαρατάχθηκαν με σκοπό να τους εμποδίσουν να πραγματοποιήσουν τα σχέδιά τους. Χάος μέσα κι έξω από το πανεπιστήμιο. Τέσσερις φοιτητές τραυματίσθηκαν, σοβαρές υλικές ζημιές υπέστησαν αρκετά ΙΧ αυτοκίνητα που βρίσκονταν σταθμευμένα γύρω από το πανεπιστήμιο, ενώ ένα ΙΧ καταστράφηκε ολοσχερώς από φωτιά που ξέσπασε όταν η ομάδα έριξε σε αυτό βόμβα μολότοφ. Θα μπορούσαν φυσικά να είχαν συμβεί και χειρότερα.

Τα γεγονότα αυτά, που είναι βέβαιο ότι οδηγούν το δημόσιο πανεπιστήμιο σε όλο και μεγαλύτερη απαξίωση, βαθαίνοντας την πολύχρονη και πολύπλευρη κρίση όπου έχει βυθιστεί, καταδικάστηκαν, γνήσια ή υποκριτικά, από όλες σχεδόν τις πλευρές. Τα γεγονότα συνιστούν παραβίαση του ακαδημαϊκού ασύλου, κατάλυση κάθε έννοιας ακαδημαϊκής ελευθερίας, προσβολή της προσωπικότητας όσων επέλεξαν να ασκήσουν το δικαίωμα της ψήφου στις πρυτανικές εκλογές. Και όλα αυτά από μια μικρή, ελάχιστη περιφερόμενη ομάδα ατόμων με ολοκληρωτική νοοτροπία (Ράμπο μιας ψευδώνυμης «Αριστεράς» θα τους αποκαλούσα, που δυσφημίζουν τους αγώνες και της ιδέες της Αριστεράς), που επιμένουν να επιβάλλουν, με προσφυγή στη βία, τη δική τους θέληση στην κοινωνία και ειδικότερα στο πανεπιστήμιο.

Θέλω να σταθώ σε ένα μόνο από τα μεγάλα προβλήματα που ανακύπτουν σε σχέση με τα παραπάνω γεγονότα. Είναι το πρόβλημα του τι κάνουμε, πώς αντιδρούμε ως οργανωμένη κοινωνία απέναντι σε τέτοια φαινόμενα. Γιατί είναι προφανές ότι μια κοινωνία που θέλει να είναι κοινωνία, οργανωμένη με νόμους και θεσμούς, δεν είναι δυνατό να επιτρέπει στην οποιαδήποτε ομάδα ελάχιστων ατόμων να επιβάλλει με τη βία τη θέλησή της καταπατώντας τους νόμους, το Σύνταγμα και τα δικαιώματα των πολιτών.

Τι επιλογές υπάρχουν; Στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, στην παραπάνω ομάδα αντιπαρατάχθηκαν φοιτητές της ΔΑΠ ενισχυμένοι από εξωπανεπιστημιακούς παράγοντες («φουσκωτούς») προσκαλεσμένους προφανώς από τη ΔΑΠ ώστε να μπορέσουν να αντισταθούν αποτελεσματικά στην ομάδα των εισβολέων. Είναι σωστή επιλογή;

Διαβάζω σε ένα άρθρο του Καθηγητή κ.Θ. Χατζηπαντελή στη σημερινή Καθημερινή: «Οι αυτοαποκαλούμενοι «αγωνιστές του δημόσιου πανεπιστημίου» δεν καταλαβαίνουν ότι η ακαδημαϊκή ελευθερία δεν τους απαλλάσσει από το καθήκον της υπακοής στο Σύνταγμα. Σύνταγμα δεν είναι μόνο το άρθρο 16. Είναι και το 120.2 που δηλώνει ότι ο σεβασμός στους νόμους, άρα και αυτού του νόμου, είναι θεμελιώδης υποχρέωση των Ελλήνων. Το 120.4 μάς καλεί να αντισταθούμε με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να καταλύσει το Σύνταγμα με τη βία. Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε».

Η πρόταση του κ. Χατζηπαντελή στην πραγματικότητα ισοδυναμεί με την πρακτική που εφαρμόστηκε στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Ισοδυναμεί ουσιαστικά με αυτοδικία. Σε κάθε περίπτωση, στο Πανεπιστήμιο Πειραιά το αποτέλεσμα ήταν μια παρωδία πρυτανικών εκλογών, αφού αυτές, για ένα διάστημα τουλάχιστον, διεξήχθησαν μέσα σε κλίμα βίας και άγριων επεισοδίων που έγιναν αμέσως γνωστά από τα ΜΜΕ, με συνέπεια να αποθαρρυνθούν πολλοί εκλογείς να κατέβουν να ψηφίσουν. Και ακόμα, η ψηφοφορία διακόπηκε για αρκετή ώρα, με αποτέλεσμα να αποχωρήσουν πολλοί που ήσαν παρόντες χωρίς να έχουν προλάβει να ψηφίσουν, με την πεποίθηση ότι οι εκλογές θα ματαιώνονταν οριστικά. Η Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή αποφάσισε, μετά την αποχώρηση των ταραξιών και για λόγους που προβληματίζουν, να συνεχιστεί η ψηφοφορία. Το όποιο αποτέλεσμα είναι αμφίβολης εγκυρότητας.

Στην περίπτωση του Πανεπιστημίου Πειραιά δεν υπήρξε μαζική αντίσταση, δηλαδή αντίσταση από το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας και όχι μόνο από φοιτητές μιας παράταξης, στους εισβολείς. Θα μπορούσε να υπάρξει; Εξαιρετικά αμφίβολο. Για την ακρίβεια: αδύνατο στις σημερινές συνθήκες. Η αγωνιστική, διεκδικητική συνείδηση της πανεπιστημιακής κοινότητας έχει υποστεί χρόνια ατροφία. Αυτό ισχύει και για το ψευδώνυμο, ουσιαστικά ανύπαρκτο, «φοιτητικό κίνημα».

Τι μένει;

Μένουν οι νόμοι και τα όργανα της συντεταγμένης πολιτείας, που πρέπει να λειτουργούν και να εφαρμόζουν το καθήκον που τους επιβάλλουν οι νόμοι. Τα όργανα αυτά, όταν διακινδυνεύει το πανεπιστημιακό άσυλο και απειλούνται επεισόδια στο χώρο του Πανεπιστημίου, είναι το Πρυτανικό Συμβούλιο, ο αρμόδιος εισαγγελέας, τα αρμόδια όργανα επιβολής της τάξης. Και όταν τα όργανα αυτά αρνούνται να πράξουν το καθήκον τους, υπάρχουν οι νόμοι που τα εγκαλούν για τις συνέπειες της αδράνειάς τους και επιβάλλουν κυρώσεις. Σε μια συντεταγμένη, δημοκρατική πολιτεία, που δεν επιτρέπει την επικράτηση των νόμων της ζούγκλας, δεν μπορεί να υπάρχει άλλη απάντηση στο ερώτημα που θέσαμε (τι κάνουμε;). Το να ανατίθεται η ομαλή λειτουργία του Πανεπιστημίου και η τήρηση των νόμων σε αυτόκλητους υπερασπιστές τους ισοδυναμεί με αυθαιρεσία και τελικά παρανομία, που δεν διαφέρει πολύ από την αυθαιρεσία και την παρανομία των κάθε είδους εισβολέων και ταραξιών.

Με άλλα λόγια: αντι-βία = βία, εξ ορισμού και ως προς όλες τις συνέπειές τους.

-

Από το
Στην ταράτσα

Γιατί πλακώνονται.....

άθομαι και βλέπω τους φοιτητές, αιώνιoυς και μη να πλακώνονται με καθηγητές, να διαδηλώνουν για τα ιδιωτικά ΑΕΙ κλπ και σκέφτομαι γιατί; Μήπως γιατί θα χάσουν την βολή τους ορισμένοι αν γίνουν τα ιδιωτικα; Μήπως γιατί όντως υποβαθμίζονται τα ΑΕΙ; Μήπως γιατί βαρέθηκαν τα μαθήματα και λένε ας κάνουμε ένα νταβαντούρι.....

Απο την άλλη σκέφτομαι, αυτοί που δεν μπήκαν στο πανεπιστήμιο, δεν έχουν δικαίωμα να σπουδάσουν; Γιατί πρέπει να τους στείλουμε στο εξωτερικο να μάθουν δεν μπορούμε να τους τα μάπουμε εδώ;

Παίδες με όλο τον πανικό που κάνετε εσείς χάνετε, χανετε μαθήματα, χάνετε εμπειρίες, χάνετε σε υποστήριξη....Άλλαξαν τα χρόνια και πλέον οι πολλές διαδηλώσεις και φασαρίες κουράζουν....Δίωξτε τα κόμματα μέσα απο τα πανεπιστήμια και καθήστε όλοι σε ένα τραπέζι να βγάλετε άκρη. Είμαι σίγουρος πως θα βρείτε την καλύτερη λύση....Δηλαδή πιο έξυπνοι είναι οι Άγγλοι που κάνουν εισαγωγή φοιτητών;

-

Από το (άντε..) ΠΡΕΖΑ TV

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΑΠΟ ΟΛΗ ΤΗ ΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ,ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΣΤΗΜΕΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ,ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΔΑΠ (ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ)

Αρχισε,οπως ηταν φυσικο η προπαγανδα
απο ολη τη μεριδα του τυπου,
αναφορικα με τα στημενα επεισοδια
που εγιναν χθες στο ΑΠΘ και στο Πανεπιστημιο Πειραια,
απο μελη της ΔΑΠ,

τα οποια εβαλαν μεσα στους χωρους
των Πανεπιστημιακων Ιδρυματων,
μπραβους νυχτερινων κεντρων
και μελη της οργανωσης Χρυσης Αυγης,
με σκοπο να δημιουργησουν καταστροφες και αναταραχη,
ετσι ωστε την ολη φασαρια να χρεωθει(απο τα ΜΜΕ)
το φοιτητικο κινημα...

Σκοπος,η εκλογη πρυτανων και συμβουλιων,

τα οποια θα ψηφισουν με τη σειρα τους,
το νεο νομο πλαισιο,που θα επιτρεπει
στις αστυνομικες αρχες να εισερχονται
μεσα στους χωρους των Πανεπιστημιων...

Με αλλα λογια,η κυβερνηση της Νεας Δημοκρατιας,
χρησημοποιοντας υπουλους και βρωμικους τροπους,
προσπαθει με καθε τροπο να εφαρμοσει μετρα,
για τα οποια το συνολο του φοιτητικου κινηματος
ειναι αντιθετο...

Ποιοι ειναι λοιπον οι παρανομοι;
Εκεινοι που προσπαθουν να αποτρεψουν
τις παρανομιες της κυβερνησης,
ή εκεινοι που καταπατουν ακομη και το Συνταγμα της χωρας,
ωστε να εφαρμοσουν νομους
που θα εξυπηρετουν μεγαλη μεριδα επιχειρηματιων,
οπως για παραδειγμα το αρθρο 16...;;;

Δειτε εδω φωτογραφιες των τραμπουκων της ΔΑΠ,
απο το Πανεπιστημιο Πειραια...

Δεν υπάρχουν σχόλια: