Σύλλογος για την διάσωση της καρέτα - καρέτα

Σύλλογος για την διάσωση της καρέτα - καρέτα
Γίνε εθελοντής - Βοήθησε οικονομικά κάνοντας δώρα στα παιδιά

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2008

Συνέντευξη Τύπου Γιώργου Α. Παπανδρέου στο Ζάππειο Μέγαρο

Δείτε ολη την συνέντευξη εδώ

Σε κανένα σταθμό δεν υπήρχε ρεπορτάζ για τη συνέντευξη τύπου!

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Κατ' αρχήν σας ευχαριστούμε που ανταποκριθήκατε στη πρόσκλησή μας, να παραβρεθείτε σε αυτή τη συνέντευξη Τύπου, που παραχωρεί ο Πρόεδρος του Κινήματος, ο κ. Γιώργος Παπανδρέου. Να σας γνωστοποιήσω ότι, αυτή είναι μία πρώτη συνέντευξη Τύπου, που δίνεται, σε μία σειρά τέτοιων συνεντεύξεων Τύπου του Προέδρου, οι οποίες πρόκειται να ακολουθήσουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Να σας γνωστοποιήσω, επίσης, ότι έχουμε στη διάθεσή μας περίπου μία ώρα. Παρακαλώ θερμά να τηρήσετε τον κανόνα, ένας δημοσιογράφος, μία δημοσιογράφος, μία ερώτηση και, βεβαίως, να θυμίσω ότι πρέπει οπωσδήποτε να κλείσουμε τα κινητά, υπάρχει απ' ευθείας μετάδοση. Παρακαλώ τον κ. Πρόεδρο να μας εισάγει στη συνέντευξη.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Φίλες και φίλοι, δεν ξέρω αν, σήμερα, κάποιοι από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σβήνουν τα κεριά στην τούρτα γενεθλίων τους, για τα τέσσερα χρόνια, αλλά πάντως, έχουν εδώ και μήνες σβήσει οι ελπίδες του Ελληνικού λαού για την πορεία της χώρας, υπό τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Έχουμε τέσσερα χρόνια κατήφορο στην εξωτερική πολιτική, αποδυνάμωση του κύρους της Ελλάδας διεθνώς, δραματική μείωση της διαπραγματευτικής μας δύναμης στην Ευρώπη και στην περιοχή, στα Βαλκάνια, ακύρωση μεγάλων επιτυχιών μας.

Και βεβαίως, το παράδειγμα είναι και το σημερινό ζήτημα το οποίο συζητούμε, το θέμα του Σκοπιανού, δηλαδή, αυτό που σήμερα βρίσκεται στην επικαιρότητα, όπου βλέπουμε και το πώς συμπεριφέρεται η Διεθνής Κοινότητα απέναντί μας. Απουσία φωνής, απουσία σχεδιασμού στα Βαλκάνια, απουσία μας στη Μέση Ανατολή, ηχηρή απουσία από τα ευρωπαϊκά τεκταινόμενα.

Ζούμε, επίσης, την διαρκή υποβάθμιση βασικών δημοσίων αγαθών, είτε αυτό λέγεται υγεία, είτε λέγεται δημόσια παιδεία, είτε λέγεται πρόνοια και, βεβαίως, θα έχουμε και το μεγάλο ζήτημα του ασφαλιστικού.

Τέσσερα χρόνια, μας μιλούσαν για το ασφαλιστικό, μας κατηγορούσαν ότι δεν έχουμε προτάσεις. Έχουμε καταθέσει τις προτάσεις μας συγκεκριμένα, προεκλογικά ακόμα, αλλά και πρόσφατα, επανειλημμένως. Ζητούσαμε συνεχώς τις δικές τους προτάσεις για διάλογο, δεν μας δίνανε προτάσεις και, σήμερα μάλιστα, χρειάστηκε να διαμαρτυρηθούν οι δημοσιογράφοι, ώστε να μη μείνουμε απλώς με έναν άδειο φάκελο.

Εδώ λέει, Ελληνική Δημοκρατία, Υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Πρόνοιας. Αυτό ήταν το πρώτο υλικό που πήραν σήμερα οι δημοσιογράφοι για το ασφαλιστικό (φάκελος με λευκές σελίδες χαρτιού). Χρειάστηκε να περάσουν δύο ώρες διαμαρτυρίας, για να πάρουν τελικά το κείμενο των προτάσεων της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Λευκές σελίδες, λοιπόν, η μεταρρύθμιση. Αλλά τελικά, δεν είναι λευκές σελίδες, είναι κηλιδωμένες σελίδες. Τέσσερα χρόνια υποβάθμισης του ασφαλιστικού συστήματος από τις πράξεις της Νέας Δημοκρατίας, τις χαριστικές πράξεις προς Τράπεζες, προς μεγάλες επιχειρήσεις, προς οφειλέτες, εις βάρος του ΙΚΑ, εις βάρος του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος.

Εμείς, έχουμε τονίσει ότι, αυτά τα οποία σήμερα προτείνουν, σήμερα καταθέτουν, αυτό το οποίο θέλουν να κάνουν, δεν είναι μεταρρύθμιση, είναι μια ντεμέκ μεταρρύθμιση, που όμως δημιουργεί και τεράστια προβλήματα για τους χαμηλοσυνταξιούχους, δημιουργεί τεράστια προβλήματα συνοχής στην κοινωνία και δημιουργεί τεράστια προβλήματα σε πολλά Ταμεία. Το μόνο που μπορεί να κάνει η κυβέρνηση αξιόπιστα, είναι να αποσύρει και πάλι το νομοσχέδιο αυτό, σήμερα, να πάρει πίσω το νομοσχέδιο.

Έχουμε, επίσης, τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης, κατά την οποία ο Έλληνας ζει την ακρίβεια, ακρίβεια που είναι πολύ πέραν των αυξήσεων του πετρελαίου, των προβλημάτων από την τιμή του πετρελαίου. Κόστος ζωής σε κάθε επίπεδο, από τις δημόσιες Υπηρεσίες, τη δημόσια παιδεία, που κοστίζει πια υπερβολικά, σε βάρος του Έλληνα πολίτη, η δήθεν δωρεάν παιδεία, μέσα από τα φροντιστήρια.

Έχουμε μία διακυβέρνηση, που θίγει την αξιοπρέπεια των Ελλήνων και πληγώνει τον Έλληνα, μέσα από την αδιαφάνεια, την συνεχή παραγωγή σκανδάλων και μία πελατειακή αντίληψη απέναντι στον πολίτη. Όλα αυτά, δημιουργούν μια συλλογική κατάθλιψη, μια απαισιοδοξία, που δεν μας αξίζει. Μια απαισιοδοξία τεσσάρων ετών. Θυμηθείτε, τέσσερα χρόνια πριν, πού ήταν η Ελλάδα, ήταν η Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων, ήταν η Ελλάδα της ανάτασης, ήταν η Ελλάδα της αισιοδοξίας και της ελπίδας. Ακριβώς αυτό απέδειξαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ότι η Ελλάδα, όταν θέλει, μπορεί.

Σε μία εβδομάδα, αρχίζει το Συνέδριό μας, που καλείται να επιβεβαιώσει αυτό που βαθιά όλοι μας πιστεύουμε. Ότι, όλοι μαζί, μπορούμε. Ότι η Ελλάδα μπορεί. Ότι δεν είναι η σημερινή εικόνα, την οποία ζούμε όλοι μας, η μοίρα μας. Ότι υπάρχει ο άλλος δρόμος. Και καλούμαστε ακριβώς να αναστρέψουμε αυτή την απαισιοδοξία. Μια απαισιοδοξία, που μας αγγίζει όλους, που υπονομεύει την αυτοπεποίθησή μας, ως έθνος, που αποτυπώνεται ακόμα και από τις δημοσκοπήσεις.

Όσο η Ελλάδα, όσο ο Ελληνισμός, όσο όλοι μας αισθανόμαστε βαθιά αυτή την απογοήτευση, τόσο θα επικρατεί η συντήρηση. Τόσο θα αισθάνεται ο Έλληνας ότι, το μόνο του αποκούμπι, είναι το προσωρινό βόλεμα, η πελατειακή εξυπηρέτηση, τόσο θα συμβιβάζεται αναγκαστικά με τη διαφθορά, με τη σήψη, μ' αυτό το οποίο ζει γύρω του. Τόσο θα ψάχνει για κάποιους προστάτες, για ισχυρά συμφέροντα, τόσο θα είναι ανταγωνιστικές και ιδιοτελείς οι σχέσεις μεταξύ των πολιτών και των Ελλήνων.

Αντιθέτως, όταν εμείς έχουμε την αυτοπεποίθηση, την αισιοδοξία, όταν αισθανόμαστε ότι η Ελλάδα μπορεί, ο Ελληνισμός μπορεί, ότι όλοι μαζί μπορούμε, τότε η Ελλάδα παίρνει τον δρόμο της προόδου και των αλλαγών. Τότε κερδίζει η Ελλάδα, που ξέρει να χτυπά τη διαφθορά. Τότε κερδίζει η Ελλάδα της αξιοκρατίας. Τότε κερδίζει η επαρχία, ο αγρότης των ανταγωνιστικών προϊόντων, ο επιχειρηματίας των εξαγωγικών προϊόντων.

Τότε μπορούμε να λύσουμε μεγάλα προβλήματα, όπως το ασφαλιστικό, μέσα από συναινέσεις, μέσα από διάλογο, μέσα από ουσιαστική συζήτηση, μέσα από σεβασμό ο ένας προς τον άλλον, όχι μέσα από επικοινωνιακά πραξικοπήματα. Τότε μπορεί η Ελλάδα να κερδίζει τις μάχες στο εξωτερικό. Το ξέρω, το ξέρουμε. Το ξέρω προσωπικά. Μπορεί η Ελλάδα να κερδίζει τις μάχες στο εξωτερικό. Μπορεί να έχει κύρος, όταν πιστέψουμε στους εαυτούς μας. Τότε μπορεί να κερδίσει η Ελλάδα της παιδείας, του πολιτισμού, της οικολογίας, της ανάπτυξης.

Με το Συνέδριό μας, περνάμε σε μια νέα φάση. Μέσα από μια δύσκολη, πράγματι, συγκυρία, αλλά και μια επίπονη εσωτερική κρίση. Νομίζω, όλοι μας το αναγνωρίζουμε και, γύρισα πολλά μέρη στην Ελλάδα, πράγματι, ήταν μια επίπονη εσωτερική κρίση. Κρίση που μας πόνεσε, κρίση που δημιούργησε και ρωγμές και πληγές. Αυτές, με τον χρόνο, επουλώνονται και ξεκινούμε με ένα νέο βηματισμό.

Εμείς, βγαίνουμε από την κρίση, για να αντιμετωπίσουμε μια Ελλάδα που βρίσκεται, μ' αυτή την κυβέρνηση, σε έναν κατήφορο. Και στόχος μας είναι, και μέσα από το Συνέδριό μας, να κάνουμε αυτό το βήμα, το πρώτο βήμα, για μια νέα αυτοπεποίθηση για τον Ελληνικό λαό. Πεποίθησή μας είναι ότι μαζί μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα, να φέρουμε αξιοπρέπεια, περηφάνια, να έχουμε την Ελλάδα, που υπηρετεί αξίες και όχι εξουσίες, που υπηρετεί την ισότητα και όχι την αδικία, την ελπίδα και όχι το φόβο, την αλλαγή, την πρόοδο και όχι την στασιμότητα.

Αυτή είναι η Ελλάδα, που εγγυάται να δώσει τα εφόδια στον Ελληνισμό, για να αντιμετωπίσουμε πράγματι τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής, τις μεγάλες εξελίξεις, σε διεθνές επίπεδο, στη διεθνή οικονομία. Και αυτό έρχεται να υπηρετήσει το Συνέδριό μας, ως πρώτο βήμα, αναδεικνύοντας τις αξίες μας, της αξιοπρέπειας, της αξιοκρατίας, της δημιουργικότητας, της αλληλεγγύης, της Δημοκρατίας, μιας νέας ενότητας, βασισμένης σε στόχους, σε προτάγματα, σε προκλήσεις που όλοι μας έχουμε. Μιας νέας ενότητας, που βασίζεται στην ανανέωση προσώπων και ιδεών, μιας νέας ενότητας, που βασίζεται και στον αγώνα και στην πράξη μας.

Και θα ήθελα εδώ, σ' αυτή την συνέντευξη, να καλέσω όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, και πέραν, μακριά από τα στενά κομματικά τείχη, από κοινού, να ξαναπιστέψουμε στην Ελλάδα. Αυτό θα είναι και το μήνυμά μας στο Συνέδριο, από κοινού, να μπορέσουμε να κάνουμε τις μεγάλες αλλαγές που χρειάζονται.

Θέλω, κλείνοντας, μόνο σε δύο σημεία να αναφερθώ, που εγώ πιστεύω ότι είναι και μικρά παραδείγματα ή μεγάλα, αν θέλετε, παραδείγματα, ακριβώς αυτής της Ελλάδας, της διαφορετικής, της αισιοδοξίας.

Σήμερα, τυχαίνει να είναι και η επέτειος του θανάτου της Μελίνας Μερκούρη. Δεν θέλω να αξιολογήσω, δεν είναι η ημέρα να αξιολογήσουμε και να μπούμε στο έργο της Μελίνας Μερκούρη, αλλά είναι μία ημέρα που μπορούμε να αναπολούμε την έμπνευσή της, την σηματοδότησή της, για το τι ήταν η Ελλάδα.

Όταν αφαιρούσε η χούντα το διαβατήριο της Μελίνας και την υπηκοότητά της, αυτή έβγαινε και τραγουδούσε στο Παρίσι: «Je suis Grecque», «Είμαι Ελληνίδα». Είναι αυτή, που πίστεψε ότι μπορούμε, και πάλεψε να επαναφέρουμε στην Ελλάδα, μέσα από το Μουσείο της Ακρόπολης, τα Μάρμαρα του Παρθενώνα. Είναι αυτή, που δημιούργησε τον θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι αυτή, που περήφανα πάλεψε για τη διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Είναι αυτή που, νομίζω, θα αποτελεί, και σήμερα, ένα από τα σύμβολα της αισιοδοξίας τού να είσαι Έλληνας.

Θέλω, όμως, να πω και κάτι που είναι πρόσφατο. Άκουσα, έμαθα, ότι ανακοίνωσε ο Αρχιεπίσκοπος πως, αντί για Συνοδικό Μέγαρο, δημιουργεί, με τα χρήματα αυτά, ξενώνες για την απεξάρτηση των νέων. Είναι και αυτή μία πράξη ανθρωπιάς, μία πράξη, που αποδεικνύει ότι υπάρχουν διαφορετικές επιλογές ανθρωπιάς. Κι εμείς, θα σταθούμε κοντά στην Εκκλησία σ' αυτή την προσπάθεια, και θα το συζητήσουμε και στο Συνέδριό μας.

Ίσως ήταν λίγο μεγάλη η εισαγωγή, αλλά σας ευχαριστώ.

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Κι εμείς ευχαριστούμε κ. Πρόεδρε. Η κυρία Κεχαγιά από την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ».

Β. ΚΕΧΑΓΙΑ («ΤΑ ΝΕΑ»): Καλησπέρα κ. Πρόεδρε. Η Νέα Δημοκρατία μπορεί να σβήνει τα κεράκια στην τούρτα για τα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης που συμπληρώνει, αλλά και το ΠΑΣΟK αλλά και το ΠΑΣΟΚ σβήνει κάποια κεράκια από το χώρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, 4 κι αυτό. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν έχετε καταλήξει που οφείλεται αυτή η κακοδαιμονία που βλέπουμε πως έχει κυριεύσει το ΠΑΣΟΚ, η οποία αποτυπώνεται ξεκάθαρα στις δημοσκοπήσεις. Οφείλεται στο κακό κυβερνητικό παρελθόν του Κινήματος; Σε κάποιους εσωτερικούς εχθρούς; Ίσως εν μέρει στην ηγεσία; Οφείλεται σε κάποια συμφέροντα ή σε Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που δεν προβάλλουν τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Όταν ψάχνουμε για άλλοθι, είναι νομίζω πολύ ξεκάθαρο ότι υπάρχει μία ευρύτερη κρίση στο πολιτικό σύστημα, από τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία, η οποία επηρεάζει όλους μας. Αλλά υπάρχει και μία εσωτερική κρίση, βεβαίως, την οποία περάσαμε εμείς, περάσαμε όμως και μία διαδικασία πολύ δημοκρατική, πολύ ανοιχτή, πρωτοπόρα για τη χώρα μας, πρωτοπόρα και για την Ευρώπη.

Εμείς, βγαίνουμε από την κρίση. Εμείς, επουλώνουμε τις πληγές μας. Εμείς, προχωράμε με αισιοδοξία, να αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα ζητήματα της χώρας. Αυτό θέλει και ο Ελληνικός λαός. Δυστυχώς, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας συνεχίζει τον κατήφορο και αυτή είναι η διαφορά μας.

ΙΟΡΔ. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ («MEGA»): Κύριε Πρόεδρε βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν ξεκινήσει το Συνέδριο και σας θυμάμαι από την πρώτη μέρα που εκλεγήκατε, που μιλούσατε για πολύ μεγάλες αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο ΠΑΣΟΚ, για ρήξεις, για τομές, για ριζοσπαστικές αλλαγές και στο Κόμμα και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα.

Τελευταία μετά τις εκλογές λέγατε για αλλαγή του πολιτικού συστήματος, αυτό μάλιστα ήταν και σημασία σας.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Και παραμένει.

ΙΟΡΔ. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ(«MEGA»): Βλέπουμε τώρα πηγαίνοντας προς το Συνέδριο ότι αυτές οι αλλαγές είναι πολύ περιορισμένες, τουλάχιστον από τις εισηγήσεις που είδαμε. Υπάρχουν μικρές διαδικαστικές αλλαγές στο θέμα του ασυμβίβαστου, υπάρχουν μικρές αλλαγές στην ποσόστωση των νέων, των γυναικών. Ριζικές, μεγάλες αλλαγές στο Κόμμα δεν βλέπουμε. Μετά το Συνέδριο το ΠΑΣΟΚ δεν θα είναι ένα άλλο Κόμμα. Διαμαρτυρήθηκαν λίγο οι Βουλευτές, μπήκαν κι αυτοί μέσα στο Εθνικό Συμβούλιο.

Θέλω να σας ρωτήσω: τι είναι αυτό που δεν αφήνει να γίνουν αυτές οι μεγάλες αλλαγές; Είστε ικανοποιημένος από αυτό το πράγμα;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Έχω δεσμευτεί, από την εντολή της 11ης Νοεμβρίου, να προχωρήσουμε σε ανατροπές και αλλαγές, με τις θέσεις μας, που είναι ανατρεπτικές γύρω από το πολιτικό σύστημα και, αυτές, παραμένουν. Δεν είμαστε κυβέρνηση να τις εφαρμόσουμε, τις κατέθεσα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τις έχω καταθέσει στην κυβέρνηση, τις έχω καταθέσει σε όλα τα κόμματα και, θα ήταν πολύ εύκολο, αν ήθελε η κυβέρνηση πραγματικά να προχωρήσει, αλλά δεν είναι μία κυβέρνηση μεταρρυθμίσεων, είναι μία κυβέρνηση στασιμότητας και συμβιβασμών.

Αυτές είναι ρηξικέλευθες προτάσεις. Στο ΠΑΣΟΚ, βεβαίως, θα γίνουν και αλλαγές και, σε αυτό, είμαι δεσμευμένος και, πάμε σε ένα Συνέδριο αλλαγών, επανίδρυσης, ανανέωσης και νέων στόχων. Με μία νέα ενότητα, ισχυρή, για να μπορέσουμε να αλλάξουμε την Ελλάδα.

Π. ΣΩΚΟΣ («ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»): Κύριε Πρόεδρε μετά τη 16η Σεπτεμβρίου κάνατε μια γενναία αυτοκριτική και αναλάβατε την ευθύνη των λαθών που είπατε ότι έχετε κάνει, ζητώντας ταυτόχρονα και μια νέα εντολή. Τη νέα εντολή την πήρατε, όμως η πτώση του ΠΑΣΟΚ συνεχίζεται τουλάχιστον στις δημοσκοπήσεις και είναι ραγδαία.

Θα ήθελα να σας ρωτήσω συγκεκριμένα: εσείς τι δεν διαχειριστήκατε σωστά τη νέα εντολή που πήρατε από τους πολίτες;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Η νέα εντολή δεν είναι για τρεις μήνες. Η νέα εντολή είναι να αλλάξουμε την Ελλάδα. Τα πρώτα βήματα τα κάνουμε και, όπως μου είπε μια νέα συντρόφισσα, «keep walking», θα συνεχίσουμε να περπατάμε. Και θα φτάσουμε.

Γ. ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ («ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ»): Κύριε Πρόεδρε σας έχω ακούσει πάρα πολλές φορές να δίνετε την εικόνα ότι υπάρχει μια απόκλιση και μάλιστα σημαντική από τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται η δική σας εικόνα αρκετές φορές, αλλά και του ΠΑΣΟΚ από ορισμένα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, αλλά και από κάποιες εταιρείες δημοσκοπήσεων.

Θα ήθελα να μου πείτε εάν θεωρείτε ότι αυτή είναι η αιτία, δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται αυτές οι δυο εικόνες, των απόψεων της κοινής γνώμης έτσι όπως καταγράφονται το τελευταίο διάστημα και θα ήθελα επίσης να μου πείτε τι σκοπεύετε να κάνετε για να βγείτε από αυτή την κρίση, γιατί το είπατε και σήμερα, αλλά δεν έχουμε ακούσει κάτι συγκεκριμένο.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Όπως είπα, αυτό το οποίο εμείς έχουμε ως στόχο, είναι να διαμορφώσουμε μία νέα αυτοπεποίθηση για όλους μας, για όλη την Ελλάδα, ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε τη βαθιά πολιτική κρίση που περνάει η χώρα. Πολιτικές αλλαγές, κοινωνικές αλλαγές, οικονομικές αλλαγές, με την εμπέδωση αξιών, με την εμπέδωση μιας άλλης αντίληψης στη διακυβέρνηση.

Αυτό αφορά και στα Μέσα Ενημέρωσης, το έχω πει επανειλημμένα, αφορά στις σχέσεις των Μέσων Ενημέρωσης με τα πολιτικά κόμματα, με την εξουσία, με την επιχειρηματική δραστηριότητα, αφορά σε μία σχέση ανεξαρτησίας και αυτονομίας της πολιτικής ελευθερίας και ανεξαρτησίας των Μέσων Ενημέρωσης, ώστε να μην υπάρχει χειραγώγηση, είτε του ενός από τον άλλον, είτε του άλλου από την άλλη πλευρά. Διότι αυτά είναι βασικά στοιχεία για έναν άλλο τρόπο διακυβέρνησης.

Το ΠΑΣΟΚ, πάνω σε αυτήν ακριβώς τη βάση οργανώνεται, ανασυντάσσεται, επανιδρύεται, με αυτούς τους στόχους. Βήμα – βήμα, με συστηματικό τρόπο, όχι με μαγικό ραβδί, με συστηματικό και αποφασιστικό τρόπο. Είμαι αισιόδοξος, διότι είμαι αποφασισμένος.

ΑΓΓ. ΚΩΒΑΙΟΣ («ΤΟ ΒΗΜΑ»): Κύριε Πρόεδρε προσφάτως έχετε επαναλάβει πολλές φορές αναφορικά με υποθέσεις όπως αυτή της SIEMENS «όλα στο φως και όποιος έφταιξε να πληρώσει από όπου κι αν προέρχεται». Θεωρείτε ότι υπάρχουν στο ΠΑΣΟΚ τέτοιου τύπου εκκρεμότητες, ηθικές ή πολιτικές εκκρεμότητες; Και αν ναι, γιατί δεν αναλαμβάνετε εσείς πρωτοβουλία για να

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν είμαι δικαστής, είμαι αυτός ο οποίος εγγυάται τη διαφάνεια και την εφαρμογή αξιών και κανόνων στο ΠΑΣΟΚ. Αυτό έχω ζητήσει από την κυβέρνηση. Η κυβέρνηση είναι αυτή, η οποία αρνείται τη διαφάνεια, αρνείται το φως και, η κυβέρνηση είναι αυτή, η οποία παράγει τα σκάνδαλα.

Παραγωγή του σκανδάλου των ομολόγων, του σκανδάλου των καρτέλ, του σκανδάλου των κουμπάρων, του σκανδάλου των υποκλοπών, του σκανδάλου της απαγωγής των Πακιστανών, του σκανδάλου της SIEMENS - που δεν θέλει, δεν τολμά να αποκαλύψει τι είχε γίνει - του σκανδάλου ΓΕΡΜΑΝΟΣ, του σκανδάλου του Υπουργείου Πολιτισμού, του Ζαχόπουλου κλπ.

Άρα, λοιπόν, δεν ήθελε αυτή η κυβέρνηση. Όταν το 2004 ζήτησα από τον κ. Καραμανλή, όλα στο φως, για οτιδήποτε, αρνήθηκε. Η ευθύνη πια είναι δική του.

Π. ΤΣΟΥΤΣΙΑΣ («ΕΘΝΟΣ»): Κύριε Πρόεδρε, μετά τις εκλογές της 11ης Νοεμβρίου, τις εσωκομματικές εκλογές, βάλατε μία τελεία πίσω σας. Μάλλον είπατε: ό,τι έχει τελειώσει είναι παρελθόν. Τα μεταβατικά προσωρινά όργανα που διορίστηκαν -θα μου επιτρέψετε να πω εντός εισαγωγικών- ήταν «μονοτασικά». Σήμερα μιλάτε για μια νέα πολιτική ενότητα. Αυτή η νέα πολιτική ενότητα τους χωρά όλους;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Η νέα πολιτική ενότητα απαιτεί να δουλέψουμε όλοι μαζί, και να δουλέψουμε όλοι μαζί, ακόμα και πέραν και έξω από τα στενά κομματικά τείχη. Η Ελλάδα απαιτεί μία νέα εγρήγορση, κινητοποίηση, έμπνευση και όραμα.

Και γι? αυτό, απευθύνομαι σε όλους, απευθύνομαι ακόμα και στον νεοδημοκράτη ψηφοφόρο. Εγώ δεν θέλω τον νεοδημοκράτη ψηφοφόρο να φοβάται να βγει στο καφενείο σήμερα, να αισθάνεται άσχημα, γιατί δεν έχει επιχειρήματα απέναντι στον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ –βλέπω αρκετούς εδώ που παρακολουθούν την συνέντευξη - διότι δεν έχει επιχειρήματα να μιλήσει για την κυβέρνησή του, διότι αισθάνεται απογοητευμένος και προδομένος από αυτά τα οποία βλέπει από την κυβέρνησή του. Εγώ τον θέλω ενεργό, εγώ τον θέλω μαζί μου, για να φτιάξουμε την Ελλάδα.

Όλοι χωρούν σε αυτή τη νέα ενότητα, την πολιτική ενότητα. Δεν προχωράμε εμείς στο μοίρασμα αξιωμάτων, όπως έχω πει, μοιράζουμε δουλειά και μοιραζόμαστε τα οράματά μας.

Κ. ΖΟΥΛΑΣ («ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»): Ήθελα κύριε Πρόεδρε να μου πείτε αν είστε ικανοποιημένος από τη στήριξη που σας παρέχουν τα στελέχη του κόμματος. Και κυρίως από τα στελέχη που δεν σας στήριξαν στις 11 Νοεμβρίου.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Εγώ το θεωρώ πάρα πολύ λογικό, σε μία εσωκομματική διαδικασία, όπου υπάρχει μία αντιπαράθεση. Είναι δημοκρατική διαδικασία. Και το έχω πει σε όλους τους βουλευτές και σε όλους όσοι πήραν και δημόσια θέση, τους έχω πει, κατευθείαν και άμεσα, και σε προσωπικές συναντήσεις που κάνω με όλους τους βουλευτές: Ξέρω ότι στήριξες τον Βενιζέλο, τον Σκανδαλίδη, δεν με στήριξες εμένα. Αυτό ήταν το δικαίωμά σου.

Αυτό είναι το δημοκρατικό δικαίωμα ενός δημοκρατικού κόμματος. Και αυτό είναι το ωραίο της Δημοκρατίας. Από εδώ και πέρα, έχουμε άλλους στόχους. Τελείωσε αυτό, αυτή η μάχη δόθηκε και έκλεισε. Έχουμε τη μάχη της Ελλάδας. Και είμαι σίγουρος ότι, όλοι μαζί, αυτήν θα τη δώσουμε.

Β. ΓΙΑΚΟΥΜΗΣ («ΑΝΤ1») : Κύριε Πρόεδρε, απ? ό,τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ο κόσμος θα ήθελε μάλλον να ακούσει από εσάς μία εναλλακτική πρόταση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητά του αν θέλετε.

Πιστεύετε ότι η συνεχής ανάδειξη των εσωκομματικών θεμάτων και των προβλημάτων, θα λέγατε ότι είναι ένα εφεύρημα από ορισμένα κέντρα για να εξυπηρετήσουν δικές τους πολιτικές και τακτικές και να απαξιώσουν εσάς; Και μάλιστα ορισμένοι λένε μέσα από το κόμμα σας ότι στόχος αυτών των κέντρων είναι και ο ρόλος, ο νέος ρόλος του κ. Τσίπρα ως μέτρο πίεσης. Σας ευχαριστώ.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν έχω ακούσει αυτή τη θεωρία, αλλά εν πάση περιπτώσει, νομίζω ότι απάντησα πως στόχος μας είναι μία νέα ενότητα, την οποία εμείς υπηρετούμε, και υπηρετούμε όλοι μας. Από εκεί και πέρα, βεβαίως, η κάθε εφημερίδα, το κάθε Μέσο θα κάνει τη δουλειά του. Εμείς, θα κάνουμε τη δική μας.

Γ. ΤΣΑΚΙΡΗΣ («ALTER»): Κύριε Πρόεδρε ήθελα να σας ρωτήσω αν η στάση του Κώστα Σημίτη απέναντί σας συνιστά υπονόμευση. Γιατί απ? ό,τι μαθαίνουμε δε θα δώσει το παρόν ούτε στο Συνέδριο του κόμματος, ενώ στην τελευταία του ομιλία, αν θυμάμαι καλά, δεν ανέφερε ούτε μία φορά το όνομά σας.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πάντα σέβομαι τον πρώην πρωθυπουργό και πρώην Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Εμείς, πάντα τον θέλουμε και κοντά μας, αυτός βεβαίως αποφασίζει, ποιες είναι οι προτεραιότητές του.

Γ. ΠΙΤΤΑΡΑΣ («ALPHA»): Θέλω να σας ρωτήσω με βάση και το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό. Παρά τις περικοπές που είχαμε στις συντάξεις και τις αλλαγές των ορίων ηλικίας, οι Βουλευτές βάσει αυτού του νομοσχεδίου θα εξακολουθούν να παίρνουν από τη μια τη βουλευτική τους σύνταξη και από την άλλη θα μπορούν να παίρνουν και σύνταξη με βάση το επάγγελμα που έκαναν πριν εκλεγούν Βουλευτές. Θέλω ένα σχόλιο γι? αυτό.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Νομίζω ότι αυτό το οποίο απαιτεί ο Ελληνικός λαός είναι: δικαιοσύνη και πολιτική αυτονομία. Δηλαδή, να υπάρχει και η δυνατότητα, από τη μια μεριά, μιας δίκαιης αντιμετώπισης όλων των συνταξιούχων και, άρα εάν υπάρχει οποιαδήποτε αδικία –το έχω τονίσει- η οποία αποτυπώνεται σε ό,τι αφορά τις αποδοχές, τα προνόμια, οτιδήποτε άλλο, των βουλευτών, αυτό πρέπει να εξαλειφθεί.

Από την άλλη μεριά, όμως, πρέπει να τονίσουμε ότι, αν θέλουμε έναν βουλευτή να αισθάνεται την σιγουριά της ανεξαρτησίας, και όχι της χειραγώγησης από ισχυρά εξωθεσμικά κέντρα, πρέπει αυτό να πληρωθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό. Και είναι λίγα τα χρήματα, μπροστά στις μεγάλες ανάγκες αυτονομίας της πολιτικής.

Γ. ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ («ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ»): Κύριε Πρόεδρε, επειδή με τα τελευταία γκάλοπ πολλή συζήτηση γίνεται για το φαινόμενο Τσίπρας, θα ήθελα να μου πείτε τη δική σας προσέγγιση πάνω σε αυτό και πώς θα ανακόψετε τη διαρροή ψηφοφόρων, που είναι τόσο ευρεία -όπως καταγράφουν τα γκάλοπ- από το κόμμα σας προς τα αριστερά και στο Συνασπισμό συγκεκριμένα. Και επίσης τι σχέσεις θέλετε να οικοδομήσετε με το Συνασπισμό. Ευχαριστώ.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ? όλα, θέλω να τονίσω ότι εγώ είχα την ευκαιρία να τον πάρω τηλέφωνο και να τον συγχαρώ για την εκλογή του. Ελπίζω και του εύχομαι να έχει καλή επιτυχία και τον έχουμε καλέσει και στο Συνέδριό μας, και αυτόν, και τον Αλέκο Αλαβάνο, να έρθουν, να παραστούν και να μιλήσουν.

Θέλω να τονίσω ότι, αυτό το οποίο χρειάζεται η χώρα, είναι μία εναλλακτική πρόταση, εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, μίας κυβέρνησης, η οποία μπορεί να ενώσει τον Ελληνισμό, πάνω στις αξίες, πάνω στις αρχές, πάνω στην ανάγκη αλλαγών, προόδου, που μπορεί να διαμορφώσει μία ευρύτερη συναίνεση, πέραν και έξω από τα στενά κομματικά τείχη των πολιτών μας και, γι/ αυτό είπα, Συνασπισμός είναι, Νέα Δημοκρατία είναι, όλοι οι ψηφοφόροι, να έχουν ξανά την αυτοπεποίθηση ότι μπορούν, ότι μπορεί η Ελλάδα να πάει μπροστά. Γιατί αυτό έχει χάσει η χώρα, η χώρα έχει χάσει την αυτοπεποίθησή της, έχει χάσει την αίσθηση ότι μπορεί να λύσει το ασφαλιστικό, ότι μπορεί να λύσει δίκαια το οικονομικό πρόβλημα στο εισόδημα του μέσου Έλληνα πολίτη, ότι μπορεί να λύσει το θέμα της περιφερειακής ανάπτυξης, ότι μπορεί να έχει λόγο και θέση διεθνώς.

Σε αυτό, βεβαίως, καλούμε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις, να συστρατευτούμε σε μια τέτοια πορεία. Εγώ είμαι ανοιχτός, είμαι ανοιχτός, το έχω ξαναπεί, το έχω πει επανειλημμένα, και θα έχω την ευκαιρία και στο Συνέδριο, να πω και πιο συγκεκριμένα σε ό,τι αφορά τέτοιες προτάσεις, και για την σχέση μας με την άλλη Αριστερά.

Θέλω, όμως, να τονίσω κάτι, που είναι πολύ σημαντικό, διότι συζητιέται συνεχώς, ποιος είναι δεύτερος, τρίτος, τι θα γίνει στις επόμενες εκλογές κλπ. Όταν φτάνεις στο εκλογικό σύστημα, δεν μιλάμε για τα ευρύτερα πολιτικά ζητήματα των πιθανών κοινών μας δράσεων, των πιθανών πολιτικών μας συγκλίσεων, το πολιτικό και εκλογικό σύστημα είναι πολύ συγκεκριμένο. Πρέπει να υπάρξει πρώτο κόμμα, εναλλακτικό, σε αυτή τη χώρα. Αυτό διεκδικούμε, διότι αλλιώς, δεν θα αλλάξει η κατάσταση. Δεν θα αλλάξει αυτή η κατάσταση στη χώρα και η κατάσταση πρέπει να αλλάξει.

Από εκεί και πέρα, έχω πει, και προεκλογικά, ότι είμαστε ανοιχτοί σε συνεργασίες, σε κοινές προσπάθειες, ακόμα και σε συνεργασίες σε επίπεδο κυβέρνησης.

ΑΝΤ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ («STAR»): Κύριε Πρόεδρε πάνω σε αυτές τις συνεργασίες κάποιοι βουλευτές στο πρόσφατο διάστημα έχουν εκφραστεί θετικά ή εκτιμούν ότι μπορεί να γίνει μια συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – Νέας Δημοκρατίας. Σήμερα ο κ. Πάγκαλος ενστερνίστηκε και αυτός βάσει των δημοσκοπήσεων αυτό το ενδεχόμενο. Εσείς πώς το αντιμετωπίζετε;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ο κ. Πάγκαλος έκανε έναν υπολογισμό, δεν είπε ότι αυτό ενστερνίζεται. Λάθος ερμηνεία κάνατε. Αν και δεν άκουσα ακριβώς τις δηλώσεις του. Αλλά εγώ θέλω να τονίσω: Η Νέα Δημοκρατία σήμερα θα μπορούσε να είχε συνεργασία, όχι σε κυβερνητικό επίπεδο, με το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, αλλά επί πολύ συγκεκριμένων θεμάτων. Εξωτερική πολιτική, καμιά ουσιαστική συνεργασία. Ασφαλιστικό, καμιά διάθεση διαλόγου και συνεργασίας. Εκπαιδευτικό, καμιά διάθεση ουσιαστικής συνεργασίας. Καταπολέμηση της διαφθοράς, αλλαγή του πολιτικού συστήματος, διαφάνεια, αξιοκρατία στο δημόσιο, καμιά διάθεση συνεργασίας. Αυτή έχει την ευθύνη, που η χώρα έχει πάρει αυτό τον κατήφορο.

Γ. ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗΣ («ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ»): Κύριε Πρόεδρε ήθελα να ρωτήσω το εξής. Αναφέρατε πριν από λίγο και ουσιαστικά διαμηνύσατε προς πάσα κατεύθυνση ότι η εντολή που έχετε λάβει δεν είναι για τρεις μήνες. Ωστόσο υπάρχουν στελέχη που ήδη έχουν αρχίσει από τώρα με βάση και τις δημοσκοπήσεις που δεν σας φέρνουν σε καλά ποσοστά, να υποστηρίζουν ότι υπάρχει προθεσμία πλέον για σας, που ενδεχομένως να είναι και οι ευρωεκλογές ή οι εθνικές εκλογές αλλά ακόμη φτάνουν και στο σημείο των ευρωεκλογών ότι αν το ΠΑΣΟΚ δεν πάει καλά στις ευρωεκλογές ο Γιώργος θα πρέπει να φύγει. Τι απαντάτε σε όλους αυτούς; Φαντάζομαι θα σας τα έχουν μεταφέρει και οι στενοί σας συνεργάτες ότι λέγονται.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ποτέ δεν ήθελα καρέκλες και ποτέ δεν επεδίωξα εξουσίες, αλλά είμαι αποφασισμένος να πετύχουμε τον στόχο, όσο χρόνο και αν χρειάζεται.

Β. ΣΚΟΥΡΗΣ («ΗΜΕΡΗΣΙΑ»): Κύριε Πρόεδρε επειδή είπατε ότι στόχος σας είναι το ΠΑΣΟΚ να βγει πρώτο κόμμα, το κόμμα σας να βγει πρώτο κόμμα στις εκλογές, ήθελα να σας ρωτήσω, προσωπικά πιστεύετε ότι ο δικοκομματισμός τελείωσε και ήρθε η εποχή του διπολισμού; Και ποια είναι η στρατηγική σας; Οι μαζικές κυβερνήσεις ή η αυτοδυναμία; Δεν το κατάλαβα.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Νομίζω ότι κάθε κόμμα θέλει να πάρει τη μεγαλύτερη πιθανή υποστήριξη του ελληνικού λαού. Θα ήταν παράλογο αλλιώς. Εάν πιστεύει κανείς σε αυτά τα οποία εκφράζει, σε αυτά τα οποία λέει, και εμείς πιστεύουμε, και εγώ πιστεύω, σε αυτά που λέμε, θέλουμε όσο γίνεται μεγαλύτερη υποστήριξη, θέλουμε να είναι κοινή η προσπάθεια, όσο γίνεται, ευρύτερα, με τον Ελληνικό λαό.

Γι/ αυτό είπα, απευθύνομαι, όχι μόνο στα στενά όρια του κόμματός μας, των κομματικών μας στελεχών και ψηφοφόρων, αλλά απευθύνομαι και στον νεοδημοκράτη, ο οποίος αισθάνεται απογοήτευση και δικαίως αισθάνεται απογοήτευση. Θέλουμε να έχουμε ευρύτατη συναίνεση και, βεβαίως, και ευρύτατη δύναμη στις επόμενες εκλογές στο Κοινοβούλιο.

Στόχος μας, ναι, είναι να είμαστε πρώτο κόμμα. Στόχος μας, ναι, είναι και η απόλυτη πλειοψηφία, στόχος μας, ναι, είναι η ευρύτερη συναίνεση και η συνεργασία, ναι, και με τον Συνασπισμό, μακάρι, το έχω καταθέσει, μπορούμε να συνεργαστούμε. Θα πω - όπως σας είπα - και άλλα στο Συνέδριο.

Δ. ΜΠΟΤΩΝΗΣ («ΝΕΤ»): Κύριε Πρόεδρε ένα στέλεχός σας από την Κρήτη μου έλεγε πρόσφατα, απλό μέλος, ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ, ότι η κυβέρνηση αυτή βλέποντας τις δημοσκοπήσεις και διαβάζοντας ο άνθρωπος προσπαθώντας να τις αποκωδικοποιήσει, είναι ανίκανη. Το λέτε εσείς, το λένε τα στελέχη όλα, το καταγράφουν και οι δημοσκοπήσεις ως ένα βαθμό και είναι αντιλαϊκή μου έλεγε, δεν αρέσει στον κόσμο. Γιατί όμως μου λέει, δεν αρέσουμε εμείς, γιατί οι ψηφοφόροι μας φεύγουν από το ΠΑΣΟΚ και θέλει ένα πειστικό λόγο πάνω σε αυτό. Εγώ ρωτώ, ποιοι είναι οι λόγοι εκείνοι που αναγκάζουν σήμερα τον ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ να φύγει για να πάει κυρίως προς την αριστερά; Ευχαριστώ.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πράγματι, υπάρχει μία φθίνουσα πορεία της Νέας Δημοκρατίας, ραγδαία, η οποία δεν βλέπω να έχει τέλος. Κι αυτό, έχει παρασύρει τη χώρα, έχει παρασύρει και το πολιτικό σύστημα. Υπάρχει απαισιοδοξία.

Ο κόσμος λέει, δεν είναι τίποτα όρθιο. Αξίες, θεσμοί, λειτουργίες και έλλειψη σιγουριάς, αυτό αισθάνεται ο κόσμος. Έχω γυρίσει ανά την Ελλάδα, με τις προσυνεδριακές διαδικασίες, αλλά και προεκλογικά. Αλλά και μετεκλογικά, είναι ακόμα χειρότερα. Αυτή η κυβέρνηση έχει μόνον έξι μήνες τη νωπή, λαϊκή εντολή.

Από εκεί και πέρα, θες να έρθεις στο ΠΑΣΟΚ; Σας είπα, το ΠΑΣΟΚ πέρασε από μία εσωτερική δοκιμασία, πέρασε θετικά, είναι ένα τοκετός, είναι μία κύηση, είναι μία δύσκολη βέβαια διαδικασία, αλλά είναι ανοδική η δική μας πορεία. Η δική μας πορεία είναι να χτίσουμε βήμα – βήμα το μέλλον. Και το πρώτο βήμα, θα είναι το Συνέδριό μας.

Δεν είναι η 11η Νοεμβρίου. Η 11η Νοεμβρίου είναι η εντολή που πήραμε. Το χτίσιμο αρχίζει από τις 13 Μαρτίου και, στις 16 Μαρτίου, όταν τελειώσουμε το Συνέδριο, με τα νέα όργανα, τα πρόσωπα, με την ανανέωση, με τις ιδέες, να γυρίσουμε όλη την Ελλάδα, να παρουσιάσουμε τις θέσεις μας και, βεβαίως, να κάνουμε αυτό που πράγματι ο Ελληνικός λαός θέλει, και ο πολίτης θέλει, και το μέλος μας θέλει.

Να κάνουμε κι εμείς τις απαραίτητες αλλαγές, που τις έχουμε συζητήσει και εσωκομματικά, και με την αυτοκριτική μας, και με τις αλλαγές τις οποίες κάνουμε. Θα το πετύχουμε.

Β. ΜΟΥΡΤΗΣ («ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ»): Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι για την εξωτερική πολιτική. Κυρίως διευκρινίσατε τις θέσεις σας σε ότι αφορά το Κόσοβο και τα Σκόπια.

Σχετικά με το Κόσοβο θα ήθελα να μας πείτε αν η θέση σας αφορά στην αναγνώριση του Κοσόβου όχι τώρα αλλά ύστερα από λίγο καιρό ή μόνο όταν αναγνωριστεί από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Και σε ότι αφορά τα Σκόπια, τα ονόματα όπως Νέα Μακεδονία, Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας ή Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας είναι στο πλαίσιο που έχετε ορίσει;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα από όλα, δεν είναι η στιγμή, ούτε πρέπει να μιλήσουμε περί ονομάτων. Εγώ, τουλάχιστον, ποτέ δεν το έκανα. Έχω πει ότι οι αρχές μας είναι πολύ συγκεκριμένες. Πρώτα από όλα, όχι διπλή ονομασία. Δεν μπορεί να είναι, μία ονομασία για κάποιους και, άλλη ονομασία, για άλλους. Ξεκάθαρα. Δεύτερον, αν πάμε σε κάποια σύνθετη ονομασία, που είναι αυτό που συζητιέται, πρέπει να έχει γεωγραφικό προσδιορισμό. Αυτές είναι οι βασικές μας αρχές.

Σε ό,τι αφορά το Κοσσυφοπέδιο, έχουμε πει ότι ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για την περιοχή, γιατί ουσιαστικά αναγνωρίζεται μία χώρα, όχι κάτω από την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και όχι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Αλλά βάσει μιας λογικής εθνοτικών κριτηρίων.

Αυτή η στάση είναι αντιφατική με όλη την φιλοσοφία της Ε.Ε., με αυτό το οποίο θα έπρεπε να διαμορφώσουμε εμείς ως Βαλκάνια, δηλαδή, τον σεβασμό των συνόρων, της ακεραιότητας των χωρών και, παράλληλα, τον σεβασμό των μειονοτήτων, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτά τα δύο πάνε χέρι – χέρι.

Αυτός είναι ο βασικός πυλώνας της διαμόρφωσης της Ευρώπης μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και αυτό αναιρέθηκε με την μονομερή απόφαση από κράτη της Ε.Ε.

Τ. ΠΑΠΠΑΣ («ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»): Κύριε Πρόεδρε, επειδή οι μετρήσεις αποτυπώνουν ένα κλίμα ρευστότητας στο πολιτικό σκηνικό, θέλω να μου πείτε πόσες πιθανότητες δίνετε στο σενάριο ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει ΠΑΣΟΚ στη θέση του ΠΑΣΟΚ και το ΠΑΣΟΚ να έχει την τύχη της Ένωσης Κέντρου.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Επαναλάβετε μία στιγμή. Ποιο ήταν το τελευταίο σημείο που είπατε;

Τ. ΠΑΠΠΑΣ («ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»): Λέω, επειδή υπάρχει ένα κλίμα ρευστότητας, αυτό αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις, θέλω να μου πείτε πόσες πιθανότητες δίνετε στο σενάριο ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει ΠΑΣΟΚ στη θέση του ΠΑΣΟΚ και το ΠΑΣΟΚ να έχει την τύχη της Ένωσης Κέντρου.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ? όλα, δεν θα μιλήσω για σενάρια, εγώ θα μιλήσω για τους στόχους τους δικούς μας. Στόχος δικός μας, είναι ακριβώς να ξαναδώσουμε στον Ελληνικό λαό τις αξίες που θέλει στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, να ξαναδώσουμε εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση στον Έλληνα πολίτη, να ξαναδώσουμε την προοδευτική, εναλλακτική προοπτική.

Στον εσωκομματικό αγώνα μέχρι την 11η Νοεμβρίου, ακριβώς αυτό έλεγα. Το ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί να είναι Ένωση Κέντρου. Το ΠΑΣΟΚ έχει την ενότητά του βάσει πολιτικών στοχεύσεων. Αυτή είναι η δική μου εντολή, αυτή είναι η δική μου δέσμευση και αυτή είναι η απόφασή μου. Το Συνέδριο, αυτήν ακριβώς την πολιτική ενότητα θα δώσει, για να δώσουμε ξανά ελπίδα στον προοδευτικό χώρο και την εναλλακτική μας πρόταση εξουσίας.

Φ. ΓΙΩΤΑΚΗ («ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»): Κύριε Πρόεδρε, αναφερθήκατε στην αρχή στον πρόλογο σας στην αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη. Όπως θυμόμαστε η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη είχε πει στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ και επί 2 τετραετίες Πρωθυπουργό και πατέρα σας τον Ανδρέα Παπανδρέου όταν ήταν στην αντιπολίτευση: «Πρόεδρε, δεν αρέσουμε».

Έχετε σκεφτεί κ. Παπανδρέου μήπως και εσείς δεν αρέσετε; Έχετε φτάσει στα 34 σας χρόνια, εννοώ το ΠΑΣΟΚ, όχι εσείς. Και τι θα κάνετε; Αρέσουμε - δεν αρέσουμε, συνεχίζουμε έτσι; Θα αλλάξετε σύμβολα; Ήρθε η στιγμή; Θα αλλάξετε όνομα; Γιατί ακούω για εναλλακτική προοπτική, αλλά δεν μπορούμε να περιμένουμε μέχρι το Συνέδριο, κάνουμε σήμερα τις ερωτήσεις.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Όταν το είπε η Μελίνα αυτό, τρία χρόνια μετά, πήραμε την κυβέρνηση. Θα πάρουμε την κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές και θα αρέσουμε από το έργο μας. Το έργο που θα δώσει νέα ελπίδα και προοπτική σ' αυτή τη χώρα. Αυτό χρειάζεται ο τόπος και είμαστε αποφασισμένοι.

Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ («Ρ/Σ ΣΚΑΪ»): Κύριε Πρόεδρε, δεν ευτυχείτε στις δημοσκοπήσεις και ένα 30% με 35% αυτών που ψήφισαν Βενιζέλο ψηφίζουν Συνασπισμό. Ενδέχεται οι άνθρωποι να παίρνουν γραμμή ή απλά να ένιωσαν ξένοι στο ίδιο τους το κόμμα όταν είδαν τους αντιπάλους σας, τους βασικούς σας αντιπάλους να μην τους βάζετε στο συντονιστικό όργανο. Αυτή είναι η νέα ενότητα; Και μήπως εσείς δώσατε την εικόνα ότι νιώθετε ιδιοκτησία, ότι έχετε αισθήματα ιδιοκτησίας για το ΠΑΣΟΚ;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει κανέναν που είναι ιδιοκτήτης. Είναι κτήμα, κοινοκτημοσύνη του Ελληνικού λαού. Όπως επίσης, η λογική της γραμμής, είναι ακριβώς αυτό το οποίο εγώ έχω αμφισβητήσει και ανατρέπω καθημερινά.

Διαμορφώνουμε χειραφετημένους πολίτες, χειραφετημένα στελέχη, ελεύθερες συνειδήσεις, για να μπορέσουμε να ξαναφέρουμε μπροστά μας μία χώρα, η οποία μπορεί να ελπίζει για το αύριο και να δημιουργεί, με ελευθερία, χωρίς πελατειακές αντιλήψεις, χωρίς αυτές τις απαίσιες αντιλήψεις που έχει η Νέα Δημοκρατία και που εφαρμόζει για τη νέα γενιά, με τη λογική των STAGE, είτε με οτιδήποτε άλλο, για την εξαγορά συνειδήσεων.

Ακριβώς, όλη η δική μου πολιτική πορεία, είναι να απελευθερώσουμε τον Έλληνα πολίτη, να του δώσουμε όλα τα εφόδια για να μπορεί να σταθεί στα πόδια του. Σήμερα, έχει γονατίσει η Ελλάδα από τη Νέα Δημοκρατία. Εμείς, θα την ξανακάνουμε να στέκεται στα πόδια της, με περηφάνια και σιγουριά.

Β. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ («ΕΡΑ»): Κύριε Πρόεδρε, διάβασα σε ένα blog το εξής σχόλιο σχετικά με πρόσφατο δελτίο τύπου που αναρτήσατε στο site του ΠΑΣΟΚ για τους εκδότες του τηλεοπτικού σταθμού «MEGA», και στο συγκεκριμένο blog λοιπόν το σχόλιο έλεγε ότι, επισημαίνετε μια σοβαρή αντίφαση στα όσα λέτε κατά καιρούς για τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζονται μέσα ενημέρωσης τη δική σας παρουσία και συνολικά του ΠΑΣΟΚ. Έλεγε λοιπόν ότι τελικώς αν αυτοί θέλουν να επιβάλλουν πράγματα στην πολιτική, στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί από την άλλη πλευρά να είναι και επιθυμητοί να επιβάλλουν τον κ. Παπανδρέου.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Την ερώτηση δεν κατάλαβα. Αν είναι σχόλιο, θα το καταγράψω.

Β. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ(«ΕΡΑ»: Με συγχωρείτε για το ότι δεν έβαλα ερωτηματικό. Το ερώτημα είναι απλό. Δεν είναι σχόλιο. Είναι αν όλα αυτά ισχύουν από τη μια ή την άλλη πλευρά. Δηλαδή...

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Τι ισχύει; Για να καταλάβω τι με ρωτάτε.

Β. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ(«ΕΡΑ»: Αν έχετε πρόβλημα με τους συγκεκριμένους εκδότες και παρακαλώ να μας εξηγήσετε ποιο ή αν τελικώς δεν έχετε πρόβλημα και αυτοί οι εκδότες κάνουν απλά τη δουλειά τους, όπως είπατε λίγο νωρίτερα.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Με συγχωρείτε, νομίζετε ότι είναι προσωπικό το πρόβλημα; Δεν έχετε καταλάβει. Εγώ δεν έχω προσωπικές εμπάθειες με κανέναν. Με κανέναν. Έχω, όμως, βαθιά πολιτικές αξίες, τις οποίες υπηρετώ, δημοκρατικές αξίες, και περιμένω μία νέα σχέση Μέσων Ενημέρωσης με την πολιτική και την εξουσία. Θέλω ανεξάρτητα Μέσα. Θέλω εσείς, όλοι εσείς, να αισθάνεστε απολύτως ανεξάρτητοι, να κάνετε την κριτική σας.

Θέλω τα Μέσα Ενημέρωσης, να αισθάνονται απολύτως ανεξάρτητα από την κρατική ή όποια άλλη χρηματοδότηση. Θέλω τα κόμματα, να είναι ελεύθερα να εκφράζουν τον Ελληνικό λαό, κι αυτό, δεν έχει καμία σχέση με πρόσωπα και με συγκεκριμένες εκδοτικές εταιρείες. Έχει σχέση με μια λειτουργία ενός συστήματος, που πρέπει να αλλάξει επιτέλους, αν θέλουμε δημοκρατία σ' αυτή τη χώρα. Δεν είναι μόνον το πρόβλημα αυτό. Υπάρχουν και πολλά άλλα.

Υπάρχει μία ολόκληρη πολιτική αντίληψη της δεξιάς για το κράτος-«λάφυρο». Υπάρχει ένα ολόκληρο κατεστημένο, το οποίο αντιλαμβάνεται την πολιτική μέσα από τη χειραγώγηση. Αυτό είναι για το οποίο παλεύουμε, και είναι δύσκολο, και θα χτυπιόμαστε, αλλά θα το καταφέρουμε. Εγώ είμαι αποφασισμένος.

Δ.ΛΑΓΟΥ («FLASH»): Κύριε Πρόεδρε, προκαταβολικά λέω ότι δεν μου αρέσει το αίμα. Ωστόσο πρέπει να σας ρωτήσω. Θυμάμαι ότι έχετε...

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν σας αρέσει, ποιο;

Δ.ΛΑΓΟΥ(«FLASH»): Το αίμα. Λοιπόν, έχετε...

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ούτε εμένα ιδιαίτερα.

Δ.ΛΑΓΟΥ(«FLASH»): Έχετε διακηρύξει...

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είμαι από τους ανθρώπους που έχουν παλέψει για την ειρήνη πάντως, και στη Μέση Ανατολή, και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, και στα Βαλκάνια.

Δ.ΛΑΓΟΥ(«FLASH»): Ωραία. Έχετε διακηρύξει ωστόσο...

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αλλά αυτό δεν σημαίνει να μην παλεύουμε για τις αξίες μας, και με σκληρό, και δυνατό τρόπο, και αποτελεσματικό τρόπο.

Δ.ΛΑΓΟΥ(«FLASH»): Ωραία.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Και χωρίς αίμα.

Δ.ΛΑΓΟΥ(«FLASH»): Χωρίς αίμα λοιπόν. Έχετε διακηρύξει ότι διαφωνείτε και με τις λευκές επιταγές και δεν θα δεχθείτε λευκές απεργίες. Στο λίγο χρόνο που παρακολουθώ το ΠΑΣΟΚ διαπιστώνω ότι ο μόνος σκληρά εργαζόμενος σ' αυτό το κόμμα είστε εσείς. Τα στελέχη κάθε άλλο παρά εργάζονται για τους κοινούς στόχους που πριν από λίγο διακηρύξατε για μια ακόμη φορά ότι θέλετε να πετύχετε.

Με ποιο τρόπο θα υποχρεωθούν να το κάνουν, αν υποχρεωθούν να το κάνουν, μετά το Συνέδριο; Μόνο έτσι υποθέτω μπορεί να διασφαλιστεί αυτό που λέτε «πολιτική ενότητα».

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Επειδή είπατε για λευκή επιταγή και λευκή απεργία, μετά το Συνέδριο, θα έχουμε μία νέα λευκή σελίδα, όπου όλοι μας θα γράψουμε. Και το τι θα γράψουμε, θα έχει μεγάλη σημασία για τη χώρα, και είμαι σίγουρος ότι, αυτά που θα γράψουμε, θα είναι για την ιστορία. Για την ιστορία, όχι το παρελθόν, αλλά το μέλλον.

ΑΛΦ. ΒΙΤΑΛΗΣ («ΒΡΑΔΥΝΗ»): Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επανέλθω στο θέμα της εξωτερικής πολιτικής, που τουλάχιστον το τελευταίο διάστημα είναι στην πρώτη γραμμή. Έχετε, είναι αλήθεια, εγκαίρως πει δυο πράγματα, όχι διπλή ονομασία και βέτο εάν υπάρξει τέτοιο θέμα. Κάτι ανάλογο λέει και η κυβέρνηση.

Θέλω να καταλάβω λοιπόν το εξής. Πού διαφέρετε σ' αυτή την τόσο βασική επιλογή για την Ελλάδα στο θέμα των Σκοπίων και στο θέμα του ονόματος, μια και πιστεύετε και στη σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό και γιατί χρησιμοποιείτε, και στην εισαγωγή σας χρησιμοποιήσατε αρκετά αυστηρό ύφος στο θέμα των Σκοπίων, λέγοντας: δείτε στο θέμα των Σκοπίων πώς μας συμπεριφέρεται η Διεθνής Κοινότητα κλπ, κλπ.

Και επίσης θα ήθελα να σας ρωτήσω για το θέμα των Σκοπίων και το εξής. Αν σας προβληματίζει και εσάς, όπως προφανώς και τα υπόλοιπα κόμματα, το γεγονός ότι σε όλες τις δημοσκοπήσεις ένα συντριπτικό ποσοστό, 80-85, ίσως και παραπάνω τοις εκατό λέει: όχι λύση με το όνομα «Μακεδονία» ή παράγωγό του, και να επιμένετε πάλι στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πιστεύω, πρώτα απ' όλα, ότι σύντομα θα χρειαστεί, σύμφωνα με τις εξελίξεις, όπως τις βλέπω, να υπάρξει Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών για το θέμα αυτό. Δεν ήμουν καθόλου σκληρός, ήμουν αντικειμενικός.

Όταν Κίνα και Ρωσία αναγνωρίζουν με το συνταγματικό όνομα τη Φυρόμ, επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, και αναγνωρίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες με το συνταγματικό όνομα τη Φυρόμ, επί κυβέρνησης Καραμανλή, εκεί είναι οι μεγάλες διπλωματικές ήττες. Όταν εμείς καταφέρνουμε την Ενδιάμεση Συμφωνία, καταφέρνουμε την αλλαγή της σημαίας, καταφέρνουμε να πάμε το θέμα στον ΟΗΕ, να υπάρξει διαπραγμάτευση και να φτάσουμε σε κάποιο κεκτημένο, το οποίο κρατούσαμε μέχρι το 2004.

Όταν χάνουμε τα βασικά ερείσματά μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε ό,τι αφορά την Τουρκία, όταν δεν αξιοποιεί τον μοχλό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις δύο μεγάλες αποφάσεις για την Τουρκία το 2004 και το 2005 ο κ. Καραμανλής, και απεμπολεί το δικαίωμα της αρνησικυρίας, του βέτο, δημοσίως, στο “CNN”, στην Αμερική.

Με ποιο μοχλό θα πάει να διαπραγματευτεί; Τώρα ανακάλυψε την αρνησικυρία; Τώρα κατάλαβε ότι μπορεί να υπάρξει δυνατότητα, η Ελλάδα να υψώσει το ανάστημά της, να πει ένα «όχι»; Τώρα το κατάλαβε; Μετά από τέσσερα χρόνια; Όταν πια τον πιέσαμε, καταθέσαμε τις προτάσεις μας και ήρθε στα λόγια μας. Βεβαίως, χαιρετίζω ότι ήρθε στα λόγια μας και θα τον στηρίξουμε. Το είπα και πάλι.

Όπως είπα και πάλι, ότι δεν είναι αυτές οι υποθέσεις, θέματα συλλαλητηρίων. Αλλά μην μου πείτε, ότι δεν πρέπει να απολογηθεί για τις πράξεις του, για την έλλειψη πολιτικής η κυβέρνηση αυτή, που έχει την ευθύνη, που φτάσαμε εδώ όπου φτάσαμε στο θέμα του Κοσόβου, στο θέμα των Σκοπίων, στο θέμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, της ευρωπαϊκής σχέσης με την Τουρκία, των πιθανών νέων πρωτοβουλιών, και συμπαραστεκόμαστε στο νέο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, τον κ. Χριστόφια, αλλά βεβαίως, είναι μία άλλη κατάσταση, αυτή που έχει διαμορφωθεί.

Υπάρχει εκείνος ο μοχλός, τον οποίο εμείς διαμορφώσαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ό,τι αφορά την Τουρκία, όταν αρχίζουν οι Ευρωπαίοι και λένε «Μα ίσως δεν τη θέλουμε την Τουρκία»; Αυτό λένε οι Ευρωπαίοι. Αυτό ποιον βοηθά; Βοηθά τη δυνατότητα της Ελλάδας να έχει τα κίνητρα και τον μοχλό για επίλυση μεγάλων θεμάτων;

Γιατί χάθηκε αυτό; Πού ήταν ο κ. Καραμανλής, όταν συζητιόταν το θέμα της Τουρκίας και, η Αυστρία έβαλε ένα ζήτημα, προβληματικό για την Τουρκία; Πού ήταν, να καθοδηγήσει αυτή την πορεία; Να την αξιοποιήσει; Εγώ πήγα στον κ. Καραμανλή και του κατέθεσα νέα πρόταση –νομίζω ήταν το 2006- εθνικής στρατηγικής. Και πάλι δεν το αξιολόγησε.

Είναι υπεύθυνος για την κατάσταση στην οποία έχουμε φτάσει. Εμείς υπεύθυνα, όμως, θα στηρίξουμε κάθε προσπάθεια προς όφελος του εθνικού συμφέροντος, έξω από κομματικές μεμψιμοιρίες. Όπως είπα, χαιρετίζω την σημερινή θέση της κυβέρνησης, αλλά θα κάνω και την απαραίτητη κριτική, για να ξέρει και ο Ελληνικός λαός, γιατί βρεθήκαμε σε αυτό το σημείο.

ΣΠ. ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΣ («ΑΘΗΝΑ 9,84»): Κύριε Πρόεδρε εσχάτως η λέξη «βέτο» βρίσκεται στο προσκήνιο της επικαιρότητας και δη της ελληνικής, εξ αιτιας του ζητήματος των Σκοπίων. Εσείς εκ της θεσμικής σας ιδιότητας το δικαίωμα αυτό το έχετε όσον αφορά το εσωκομματικό τοπίο και θα ήθελα να ρωτήσω εναντίον ποίων –και εννοώ προσώπων ή αντιλήψεων και συμπεριφορών- θα ασκούσατε αυτό το βέτο; Ευχαριστώ.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν κατάλαβα ακριβώς την ερώτηση. Για το βέτο ήταν, αλλά ποια ήταν η ερώτηση.

ΣΠ. ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΣ(«ΑΘΗΝΑ 9,84»): Λέω ότι το βέτο βρίσκεται στο προσκήνιο της δημοσιότητας εξ του Σκοπιανού ζητήματος. Εσείς, εκ της θεσμικής σας ιδιότητας το δικαίωμα αυτό το έχετε όσον αφορά το εσωκομματικό τοπίο και θα ήθελα να ρωτήσω εναντίον ποίων θα ασκούσατε βέτο, εννοώ προσώπων ή συμπεριφορών ή αντιλήψεων. Ευχαριστώ.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Το βέτο, το χρησιμοποιείς όταν χρειάζεται. Κάνεις ό,τι μπορείς, για να φτάσεις σε λύσεις που δεν χρειάζονται το βέτο. Αλλά πάντα υπάρχει.

Κ. ΠΑΠΠΑ («ΕΞΠΡΕΣ»): Κύριε Πρόεδρε εγώ θα ήθελα να ρωτήσω κάτι άλλο, παίρνοντας ένα προσωπικό παράδειγμα αλλά κάθε άλλο προσωπική είναι η ερώτηση.

Ο ανιψιός μου είναι 28 ετών, έχει τελειώσει Γυμναστική Ακαδημία, δουλεύει σε ένα γυμναστήριο έναντι 3,5 ευρώ την ώρα ανασφάλιστος, δουλεύει σε Δήμο παράλληλα ο οποίος τους πληρώνει κάθε 4 ή 5 μήνες. Θεωρεί ότι δεν τον αφορά η πολιτική και το πρόβλημα φαντάζομαι ότι είναι γενικότερο, είναι το πρόβλημα της γενιάς των 700 ευρώ και θα ήθελα να μας πείτε τι λέτε σε αυτή τη γενιά.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Τον κατανοώ απόλυτα κι εγώ έχω συνέχεια επαφή με τον νέο κόσμο. Μάλιστα, έχω αναλάβει και την πρωτοβουλία της ανασύνταξης και ανασυγκρότησης της Νεολαίας του ΠΑΣΟΚ και, θα ήθελα να καλέσω και τους νέους, από τις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα, από όλα τα Μέσα Ενημέρωσης, σε αυτή τη νέα μας προσπάθεια, να δώσουμε φωνή σε αυτή τη νέα γενιά, που αισθάνεται πράγματι χαμένη, αισθάνεται πράγματι ότι δεν ακούγεται, αισθάνεται πράγματι ότι δεν έχει τη δύναμη να ορθώσει το ανάστημά της απέναντι στις εξελίξεις.

Αυτό είναι το παράδοξο αυτής της νέας γενιάς και δεν μιλώ μόνο για τον Έλληνα, εδώ στην Ελλάδα, ο οποίος ζει μία πολύ δύσκολη κατάσταση. Σήμερα, η ανθρωπότητα έχει τεράστιες δυνατότητες να λύσει προβλήματα και, όμως, αυτή η νέα γενιά, παγκοσμίως, αισθάνεται ότι θα αντιμετωπίσει –και θα αντιμετωπίσει- τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχει αντιμετωπίσει ποτέ η ανθρωπότητα. Το περιβάλλον, τη μετανάστευση, πανδημίες, πολέμους, πιθανώς, για θέματα όπως το νερό. Πρέπει, λοιπόν, να δώσουμε δύναμη σε αυτή τη νέα γενιά.

Αισθάνεται, πολλές φορές, αυτός ο νέος, και αισθάνεται και η οικογένεια, ότι πηγαίνοντας να πάρει ένα πτυχίο, δεν ξέρει αν θα έχει δουλειά και ποια δουλειά. Εάν θέλουμε να μπορούμε να πούμε ότι, αυτή η νέα γενιά θα αντιμετωπίσει τα μεγάλα προτάγματα της εποχής, δεν μπορεί να αισθάνεται αυτή την ανασφάλεια. Δεν μπορεί να αισθάνεται, ότι δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα, δεν μπορεί να αισθάνεται ότι, δουλεύοντας, θα πρέπει να πάει και σε δεύτερη δουλειά, και σε τρίτη δουλειά, και να αισθάνεται και ανασφάλεια. Ή να είναι και ανασφάλιστος.

Δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ότι εμείς θα είμαστε ανταγωνιστική οικονομία, επειδή πληρώνεται λίγο ένας εργαζόμενος και, άρα, θα είναι φτηνό το προϊόν. Θα είμαστε ανταγωνιστική οικονομία, όταν βγάλουμε καλό προϊόν, και καλό προϊόν θα βγάλουμε, όταν αμείβεται σωστά, όταν αισθάνεται σιγουριά ο εργαζόμενος και ο νέος. Να του δώσουμε όλες τις δυνατότητες να βγάλει τη δημιουργικότητά του, τη διαφορετικότητά του, την καινοτομία, την φαντασία του. Να του δώσουμε τα εφόδια να δημιουργήσει, να αλλάξει.

Σήμερα, αυτό το εργασιακό καθεστώς, είναι ένα εργασιακό καθεστώς που μας πάει πίσω, σε έναν μεσαίωνα εργασιακών σχέσεων. Σε αυτό, εμείς έχουμε αντιπαραθέσει μία τελείως άλλη λογική. Αντί των STAGE, αντί της αμοιβής της ανασφάλιστης εργασίας, αντί της λογικής, ότι θα πρέπει να δουλεύει μερικές ώρες και θα προσπαθεί, από εδώ κι από εκεί, να συνθέσει ένα εισόδημα αξιοπρεπές, λέμε για τον νέο:

Θέλουμε γρήγορα να μπεις στην παραγωγή, εμείς θα επιδοτήσουμε ως κράτος τις ασφαλιστικές εισφορές του εργοδότη και τις δικές σου, για τέσσερα χρόνια, για να μπεις στην παραγωγή, για να έχεις ασφαλιστικά δικαιώματα, για να μπορέσεις και μετά, σε δεύτερη φάση, να προχωρήσεις κανονικά σε μία κανονική καριέρα. Και βεβαίως, θα επενδύσουμε στην παιδεία, στην ποιότητα και των συνθηκών εργασίας, και της γνώσης, και της καινοτομίας, μέσα στις παραγωγικές διαδικασίες. Γνωρίζω πολλά από αυτά τα παιδιά, γιατί κι εγώ πηγαίνω πολλές φορές και στα γυμναστήρια και ξέρω πολλούς από τους γυμναστές, που έχουν τα ίδια προβλήματα.

ΑΝΔΡ. ΜΑΡΑΘΙΑΣ («ΙΣΟΤΙΜΙΑ») : Κύριε Πρόεδρε ήθελα να σας ρωτήσω με αφορμή τη συζήτηση που γίνεται για το ασφαλιστικό. Θα αυξήσετε ή θα μειώσετε τα όρια συνταξιοδότησης για τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ;

Και ένα δεύτερο αν θέλετε. Η απεργία της ΔΕΗ απειλεί λένε κάποιοι την οικονομική ζωή της χώρας και τη ζωή των πολιτών. Πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι πρωταγωνιστές στο κατέβασμα του διακόπτη είναι συνδικαλιστές που πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ. Συνάδει αυτό με τις πολιτικές σας αντιλήψεις για τα δημόσια αγαθά και την παροχή τους;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ? όλα, έχουμε μία κυβέρνηση, η οποία έχει ως στόχο να λοιδορήσει τον εργαζόμενο και το εργατικό κίνημα. Όσα θέλει μπορεί να πει κανείς για το εργατικό κίνημα, αλλά τελικά, ποιος είναι αναχρονιστικός;

Η κυβέρνηση, η οποία χαρίζει υποχρεώσεις προς τα ασφαλιστικά Ταμεία σε μεγάλες τράπεζες, ένα δις προς την ALPHA; Αυτό είναι διακόπτης; Δεν είναι διακόπτης, αυτός που κατεβάζει και πέφτουν τα δισεκατομμύρια ευρώ υπέρ της τράπεζας, αντί να πηγαίνουν στο ΙΚΑ, όπου πρέπει να πάνε;

Ευθύνη δεν έχει η κυβέρνηση, που κατεβάζει αυτούς τους διακόπτες, και πηγαίνει τόσα χρήματα, μέσα από αυτό το καναλιζάρισμα, στους μεγάλους και ισχυρούς, και όχι στους εργαζόμενους, και όχι στο ασφαλιστικό σύστημα, και όχι στον άνεργο; Δεν υπάρχει δικαίωμα στον εργαζόμενο να αντιδράσει σε αυτά τα ζητήματα; Εμείς, είμαστε κοντά του.

Δεύτερον, έχω πει ότι πρέπει να προχωρήσουμε σε ανανέωση, και προσώπων, και ιδεών. Και θα το πράξουμε.

Σ. ΠΙΚΟΥΛΑΣ («ΑΞΙΑ»): Κύριε Πρόεδρε, πάνω σε αυτό το τελευταίο που είπατε τώρα, το 2004 και το 2007 στις πρόσφατες εκλογές ο ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ αποδοκίμασε, εκτός από την πολιτική σας και το πρόγραμμά σας, και τα στελέχη ενδεχομένως. Φθαρμένα ίσως στελέχη, τα οποία από κυβερνητισμό δεν ήθελε ξανά να επανέλθουν στην εξουσία.

Το μοντέλο Τσίπρα αναμφίβολα δεν μπορεί να σας έχει αφήσει ασυγκίνητο, με όλη την επικοινωνιακή υποβοήθηση που μπορεί να έχει πάρει. Μήπως σκέφτεστε ότι στα νέα όργανα, ίσως ενδεχομένως στην ηγετική ομάδα, που πολλοί σας εισηγούνται, στη θέση του Γραμματέα ενδεχομένως πάλι να ακολουθήσετε την ίδια συνταγή; Δηλαδή θεωρείτε ότι η συνταγή Τσίπρα είναι συνταγή επιτυχίας;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν ψάχνουμε για συνταγές, ψάχνουμε για πολιτικές. Νομίζω, όμως, ότι έχετε δίκιο, ότι υπάρχει από το φαινόμενο αυτό μία διάθεση του κόσμου να δει ανανέωση, να δει και νέα πρόσωπα, να αναδειχθούν και νέες δυνάμεις.

Δόξα τω Θεώ, το ΠΑΣΟΚ έχει πολλές νέες δυνάμεις. Και θα αναδειχθούν. Δεν μπαίνω στην ονοματολογία, ούτε στα πρόσωπα, ούτε στις θέσεις. Πιστεύω, όχι μόνο δεν είναι σωστό, αλλά δεν είναι και ο στόχος. Ο στόχος μας είναι να διαμορφώσουμε πολιτικές, αλλά πράγματι να αναδείξουμε και πολλές, δυναμικές νέες δυνάμεις, οι οποίες υπάρχουν στο ΠΑΣΟΚ, μέσα στα νέα όργανα.

Π. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ («ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ»): Κύριε Πρόεδρε πριν από λίγο αναφερόμενος στις εξελίξεις στο Κοσυφοπέδιο, είπατε ότι αυτές θα ανοίξουν τους ασκούς του Αιόλου για την περιοχή. Την ίδια στιγμή η επίσημη θέση του ΠΑΣΟΚ, είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να συμμετέχει στις ευρω-ενωσιακές δυνάμεις κατοχής που βρίσκονται στην περιοχή και μάλιστα να αναλάβει έντονη πρωτοβουλία. Πως συμβιβάζονται αυτές οι δυο θέσεις κ. Πρόεδρε;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ποτέ δεν θεώρησα ότι ήταν δυνάμεις κατοχής. Ήταν δυνάμεις, οι οποίες, μετά από απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, πήγαν εκεί, ως ειρηνευτικές και ανθρωπιστικές δυνάμεις. Σε αυτές συμμετέχουμε. Δεν συμμετέχουμε σε καμία δύναμη κατοχής. Μάλιστα, επί ημερών μου -επειδή ξεκίνησε ο πόλεμος επί ημερών μου- αρνηθήκαμε οποιαδήποτε συμμετοχή στις εχθροπραξίες στο Κοσσυφοπέδιο.

Αντιθέτως, τρεις στόχους είχαμε και υπηρετήσαμε: πρώτον, την όσο πιο γρήγορα γινόταν επίλυση του προβλήματος μέσα από διπλωματικά μέσα. Είχαμε ζητήσει και την εκεχειρία. Είχα γυρίσει, από την Κίνα, στη Μόσχα, μέχρι την Ουάσινγκτον και όλες τις πρωτεύουσες των Βαλκανίων, ήμουν ο τελευταίος που είδε τον Μιλόσεβιτς πριν από τον πόλεμο, προσπαθώντας να βρω κι εγώ μια λύση, και ο πρώτος που βρέθηκε στο Βελιγράδι μετά τον πόλεμο, και ο μόνος υπουργός που βρέθηκε στην ορκωμοσία του Κοστούνιτσα, μετά τις εκλογές που έγιναν και επικράτησαν οι δημοκρατικοί. Αυτό απλώς δείχνει τον ρόλο της Ελλάδας τότε στην περιοχή για διπλωματική λύση.

Δεύτερος στόχος μας, ήταν ο ανθρωπιστικός. Ήμασταν οι πρώτοι που μπήκαμε στη Σερβία και στο Κόσοβο, κατά τη διάρκεια του πολέμου, με ανθρωπιστικές Οργανώσεις, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις - που κατά καιρούς λοιδορούνται - μπήκαν μέσα για να βοηθήσουν αυτούς που είχαν πληγεί από τον πόλεμο.

Τρίτον, ήμασταν εμείς που είπαμε ότι, πρέπει να υπάρξει ένα νέο σχέδιο για τα Βαλκάνια, ένα σχέδιο, που οι Βαλκάνιοι θα επιβάλλουν στη Διεθνή Κοινότητα, συνεργασίας των λαών, συνεργασίας των δημοκρατικών κυβερνήσεων, ανασυγκρότησης και, γι' αυτό, ήρθε και η Υπηρεσία Ανασυγκρότησης των Βαλκανίων στη Θεσσαλονίκη -το θυμίζω αυτό- και στη Θεσσαλονίκη αποφασίσαμε για την πορεία όλων των Βαλκανίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το 2003.

Αυτά ήταν κεκτημένα, τα οποία σήμερα η Ελλάδα έχει χάσει από την κυβέρνηση και από την απουσία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Κ. ΝΙΚΟΛΑΚΑΚΟΣ («ΑΥΓΗ»): Κύριε Πρόεδρε ασφαλώς είναι δικαίωμα κάθε Κόμματος να διεκδικεί την πρωτιά στις εκλογές. Αλίμονο.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Όχι μόνο δικαίωμα, νομίζω ότι είναι και ο στόχος κάθε κόμματος.

Κ. ΝΙΚΟΛΑΚΑΚΟΣ («ΑΥΓΗ»): Ακριβώς. Ωστόσο το θέμα δεν είναι τι επιθυμεί ή ποιο είναι το δικαίωμά του, αλλά τι μπορεί να πετύχει. Αν είναι ρεαλιστικό. Υποστηρίζουν πολλοί και από το δικό σας Κόμμα, ότι στην εποχή μας με τη σημερινή κοινωνική διαστρωμάτωση, τον κατακερματισμό, την πολυδιάσπαση, τα αντιτιθέμενα συμφέροντα ότι δεν μπορούν να επαναληφθούν φαινόμενα ένα Κόμμα –για το ΠΑΣΟΚ μιλάμε- να παίρνει το 45% ή το 48% και να εξασφαλίζει Κυβέρνηση.

Μήπως αυτό είναι ανέφικτο και θα πρέπει κι εσείς να προσανατολιστείτε προς Κυβερνήσεις συνεργασίας, που σημαίνει ότι θα πρέπει να προτείνετε και ορισμένα άλλα πράγματα, για παράδειγμα λέω απλή αναλογική και όχι να επιμένετε σε εκλογικά συστήματα που μπορεί να δίνουν αυτοδυναμία με το 40% ή το 39% της Κυβέρνησης;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Θέλω να τονίσω και πάλι ότι, πρώτα απ' όλα, ο στόχος, το να είναι κανείς πρώτο κόμμα, είναι ένας στόχος που πιθανώς κάθε κόμμα έχει. Δεύτερον, το ΠΑΣΟΚ, θα το κρίνει ο Ελληνικός λαός και πιστεύω ότι, το ΠΑΣΟΚ, με τις δράσεις του και με τους στόχους του, θα δώσει ξανά το αίσθημα αυτοπεποίθησης και εμπιστοσύνης στην πορεία της Ελλάδας.

Τρίτον, δεν είχαμε πει ποτέ ότι είμαστε εναντίον των συνεργασιών. Αλλά πρέπει να υπάρξει πρώτο κόμμα, για να μπορούμε να μιλάμε για συνεργασίες. Δεύτερο και τρίτο κόμμα δεν μπορούν να κάνουν συνεργασίες μεταξύ τους, με το ισχύον εκλογικό σύστημα.

Αν θέλετε να μιλήσουμε γενικότερα για την απλή αναλογική, είναι ένα άλλο θέμα. αλλά με το ισχύον εκλογικό σύστημα, πρέπει να υπάρξει πρώτο κόμμα, εναλλακτικό, και αυτό διεκδικεί το ΠΑΣΟΚ.

Λ. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ («ΑΥΡΙΑΝΗ»): Κύριε Πρόεδρε πού αποδίδετε το γεγονός και πώς σκέφτεστε να το αντιμετωπίσετε, ότι το ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά τα 34 χρόνια της διαδρομής του στην πολιτική ζωή του τόπου, δεν έχει μια εφημερίδα που να προβάλλει ιδιαίτερα τις απόψεις του;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν είναι θέμα να έχουμε εφημερίδα, αν και υπάρχει πολύ μεγάλη συζήτηση μέσα στο ΠΑΣΟΚ, για να έχουμε κι εμείς το δικό μας κομματικό όργανο. Αυτό, πιθανώς, να είναι στο Συνέδριο θέμα συζήτησης και απόφασης. Από εκεί και πέρα, αυτό το οποίο εμείς ζητάμε, είναι μία καθαρή σχέση σεβασμού μεταξύ των Μέσων Ενημέρωσης και των κομμάτων. Μία καθαρή σχέση, θα μας επιτρέψει να ακουστούν οι φωνές μας, να ακουστεί η κριτική και να κριθούμε επί της ουσίας, και όχι πάνω σε μία σχέση εξουσίας και χειραγώγησης. Ένθεν και ένθεν. Αυτή είναι η διαφορά μας.

ΣΠ. ΝΑΝΟΣ («Η ΧΩΡΑ»): Κύριε Πρόεδρε, είπατε στον πρόλογο σας γι' αυτά τα 4 χρόνια της κυβέρνησης που σβήνει τα κεράκια, μια κυβέρνηση που οδηγεί τη χώρα στον κατήφορο, ότι παράγει σκάνδαλα κ.ο.κ. Εσείς όλα αυτά τα χρόνια που έχετε πάρει το δαχτυλίδι από τον κ. Σημίτη πώς θα χαρακτηρίζατε τη δικιά σας πορεία;

Θα ήθελα να συμπληρώσω και το εξής: στη ΔΕΘ σας είχα ρωτήσει το εξής, αν θα βγάλετε το δολοφόνο από μέσα σας, που σας ζητούσαν στελέχη. Τον έχετε βγάλει;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Ελπίζω να μη τον έχω μέσα μου. Δεν νομίζω να έχω δολοφόνο μέσα μου. Είμαι αποφασισμένος. Νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε μία πολύ μεγάλη τομή στην αντίληψή μας. Κάποιοι νομίζουν ότι, για να κάνεις σωστή πολιτική, πρέπει να είσαι δολοφόνος, κυνικός, παγαπόντης, πονηρός.

Εγώ ξέρω ότι δεν είναι έτσι. Ξέρω ότι ζητάει η Ελλάδα, όπως και πολλές άλλες κοινωνίες, μία άλλη αντίληψη πολιτικής, δημοκρατικότητας, που δεν σημαίνει ότι δεν βάζουμε τάξη, δεν βάζουμε αξίες, δεν βάζουμε αρχές και δεν είμαστε αποφασισμένοι. Είμαστε αποφασισμένοι. Θα βάλουμε τάξη, θα βάλουμε αξίες. Αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ. Άρα, δεν χρειάζεται δολοφόνους.

Σε ό,τι αφορά το πρώτο ερώτημα, νομίζω ήταν για το δαχτυλίδι. Πρέπει να έχω πάρει ένα εκατομμύριο δαχτυλίδια το 2004 και κάπου, πόσα ήταν αυτή τη φορά, εκατοντάδες χιλιάδες δαχτυλίδια το 2007 από τον Ελληνικό λαό, από κανέναν άλλον.

Μ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ («ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ)»: Κύριε Πρόεδρε, η Νέα Δημοκρατία διαθέτει μια ισχνή, οριακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, πλέον 151 βουλευτών. Εσείς καθημερινά την επικρίνετε για ανικανότητα. Βέβαια είπατε πως έχει νωπή λαϊκή εντολή. Είναι καθόλου στις προθέσεις σας, στη σκέψη σας να ζητήσετε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες για να μη συνεχιστεί, όπως εσείς λέτε, να ζημιώνει τη χώρα σε όλα τα επίπεδα η κυβέρνηση;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν είναι καθόλου ευχάριστο να αισθάνεται κανείς, όσο κι αν είναι αντιπολίτευση, όσο και να διαφωνεί με μία κυβέρνηση, ότι καταρρέει η κυβέρνηση μετά από έξι μήνες και, μαζί της, βεβαίως, έχει πάρει τον κατήφορο η χώρα. Γιατί δεν με ενδιαφέρει τόσο πολύ η Νέα Δημοκρατία, αυτό που με ενδιαφέρει είναι η χώρα.

Και είμαι σίγουρος ότι και ο νεοδημοκράτης ψηφοφόρος αισθάνεται ευθύνη απέναντι στη χώρα. Ο απλός νεοδημοκράτης ψηφοφόρος αισθάνεται ευθύνη απέναντι στη χώρα πρώτα, και όχι απέναντι στην παράταξή του. Άρα, λοιπόν, αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν είναι το θέμα να ζητήσουμε ή να μην ζητήσουμε εκλογές. Βεβαίως, μπορεί να έρθει και αυτή η στιγμή. Όλα στην ώρα τους.

Σ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ («ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ»): Κύριε Πρόεδρε, θα επανέλθω στο θέμα των δημοσκοπήσεων. Να σας ρωτήσω το εξής: πέρα από το ότι καταγράφουν κάποιο πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ, πτωτική πορεία, καταγράφουν αντίστοιχη πορεία και για τη δική σας εικόνα.

Αυτό πού το αποδίδετε και τι σκοπεύετε να κάνετε για να το αντιμετωπίσετε; Ευχαριστώ.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Όλα τα μηνύματα τα λαμβάνουμε και τα αξιολογούμε, αλλά η πορεία μας είναι συγκεκριμένη, καθορισμένη και συστηματική. Δεν είναι μία πορεία που ανεβοκατεβάζει τις δικές μας κινήσεις, σύμφωνα με τις διακυμάνσεις των δημοσκοπήσεων. Όπως σας είπα, έχουμε μία πολύ συγκεκριμένη πορεία: 16 Σεπτεμβρίου, μετά, πήγαμε στις 11 Νοεμβρίου, περάσαμε από μία εσωκομματική δυσκολία μεγάλη, βγαίνουμε από αυτή την κρίση και, με συστηματικά, οργανωμένα, στοχευμένα βήματα, προχωράμε μπροστά.

Θ. ΛΑΠΑΝΑΪΤΗΣ («902 ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΑ FM»): Κύριε Πρόεδρε, σε ότι αφορά το ασφαλιστικό, καλέσατε την κυβέρνηση να αποσύρει το νομοσχέδιο. Υποθέτω ότι συμφωνείτε με τα στελέχη σας ότι πρόκειται για ολική επαναφορά στην πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη και στους νόμους Σιούφα.

Θα ήθελα να μου θυμίσετε έναν αντιασφαλιστικό νόμο που καταργήσατε εσείς την περίοδο 1993-2004 και τελικά στο ασφαλιστικό σε τι διαφέρετε από τη Νέα Δημοκρατία, για την οποία όπως είπατε θα μπορούσε σήμερα να είχε συνεργαστεί μαζί σας μεταξύ άλλων και στο ασφαλιστικό.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα από όλα, μπορούμε να πούμε πάρα πολλά για το παρελθόν. Αυτό το οποίο, όμως, ο ελληνικός λαός πιστεύω έχει βαρεθεί πια, είναι να συζητάμε για το παρελθόν. Έχουμε σήμερα συγκεκριμένα προβλήματα, έχουμε καταθέσει τις προτάσεις μας και ξέρουμε πού θέλουμε να πάμε στο μέλλον.

Επιτέλους, όσο η Νέα Δημοκρατία μάς μιλά για το παρελθόν του ΠΑΣΟΚ, για το οποίο είμαστε περήφανοι και αν εφάρμοζε η Νέα Δημοκρατία το νόμο Ρέππα στο σύνολό του, τότε δεν θα είχαμε αυτή την κατάσταση, την κατάντια, όπως πάει να γίνει, στο ασφαλιστικό σύστημα, λόγω της Νέας Δημοκρατίας, λόγω της πολιτικής τους, ούτε τα προβλήματα που έχει ο εργαζόμενος και ο ασφαλισμένος και τις απεργίες που κάνει, λόγω της επιλεκτικής εφαρμογής της νομοθεσίας, που βοηθά τα μεγάλα και ισχυρά συμφέροντα και όχι τους εργαζόμενους. Αλλά κάθε φορά που επικαλείται η Νέα Δημοκρατία το παρελθόν του ΠΑΣΟΚ, το επικαλείται για να κρύψει το δικό της παρόν και την απουσία της από το μέλλον. Να τελειώσουν αυτά τα αστεία.

Η Νέα Δημοκρατία είναι κυβέρνηση τέσσερα χρόνια, είναι η δεύτερη θητεία της. Εμείς, έχουμε καταθέσει τις δικές μας προτάσεις. Είναι υπεύθυνη για το πώς πορεύεται η χώρα κι, εμείς, είμαστε υπεύθυνοι να καταθέσουμε τις προτάσεις μας για το μέλλον, για το αύριο, όχι για το χθες.

Εγώ ανέλαβα το ΠΑΣΟΚ για το αύριο, όχι για το χθες. Άλλαξε η ηγεσία για το αύριο της χώρας και για το αύριο του ΠΑΣΟΚ. Όχι για το χθες. Αυτό να το κατανοήσουμε.

Δ. Κουκλουμπέρης («ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ»): Κύριε Πρόεδρε, εδώ και αρκετούς μήνες οι εργαζόμενοι στα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης δίνουν μια σκληρή μάχη ενάντια στην ιδιωτικοποίηση που προωθεί η Κυβέρνηση. Ποια είναι η θέση του ΠΑΣΟΚ;

Κι ένα δεύτερο. Συνδικαλιστές που πρόσκεινται στο Κόμμα σας θα ήθελαν να σας έχουν τον ίδιο κοντά στον αγώνα που δίνουν. Γιατί για παράδειγμα δεν έχετε επιλέξει ως τώρα να παρασιτείτε ο ίδιος σε κάποια κινητοποίηση ή σε κάποιο συλλαλητήριο; Ευχαριστώ.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Και σε συλλαλητήρια, και σε κινητοποιήσεις θα με βρείτε, και δεν έχω κανένα πρόβλημα να είμαι σε αυτά.

Θέλω, όμως, να τονίσω ότι υπάρχει και μία αυτονομία του εργατικού κινήματος, την οποία σεβόμαστε και σέβομαι ιδιαίτερα. Όπως επίσης, δεν σημαίνει πάντα ότι το ΠΑΣΟΚ ταυτίζεται με όλες τις διεκδικήσεις ή με όλες τις θέσεις κάθε συνδικάτου. Σεβόμαστε τις θέσεις αυτές, συζητάμε με τον εργαζόμενο, και ξέρουμε, και ξέρω, ότι μπορούμε να συζητήσουμε για λύσεις.

Υπάρχει, όμως, ένας κοινός τόπος και αυτό είναι που μας ενώνει. Μία κοινωνία δικαιοσύνης, μία σωστή και δίκαιη αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ του εργαζόμενου, υπέρ των χαμηλοσυνταξιούχων, των χαμηλοεισοδηματιών, η ανάπτυξη της χώρας, το μεγάλωμα της πίτας, για να μπορεί να υπάρξει ακόμη μεγαλύτερη επένδυση στην παιδεία, στην υγεία, στην πρόνοια, για την επιβίωση και τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.

Σε ό,τι αφορά τα λιμάνια, πολύ συγκεκριμένα, αυτό το οποίο ακολουθεί η Νέα Δημοκρατία, είναι να ξεπουλά τα κερδοφόρα φιλέτα και να χρεώνεται το δημόσιο, όσα δεν έχουν άμεσο κέρδος, ή ακόμη, όσα μπορεί να είναι και προβληματικά.

Αυτή είναι μία πολιτική αδιέξοδη, είναι μία πολιτική που βοηθάει κάποια συμφέροντα. Εγώ δεν λέω να μην υπάρξει συνεργασία και με ιδιωτικές εταιρείες, αλλά εμείς λέμε το εξής: ιδιωτική εταιρεία, αγορά ή κράτος, όλα, πρέπει να υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον. Όχι το αντίστροφο: ο πολίτης να υπηρετεί την αγορά ή να υπηρετεί το κράτος. Το κράτος και η αγορά, πρέπει να βάλουμε τους κανόνες και τις ρυθμίσεις, για να υπηρετούν τον πολίτη.

Η αίσθηση που έχει ο πολίτης, σήμερα, είναι ότι όλα είναι προς εξυπηρέτηση κάποιων συμφερόντων. Το κράτος εξυπηρετεί κάποια συμφέροντα, η αγορά κάποια συμφέροντα. Αισθάνεται ανασφαλής, απροστάτευτος. Γι' αυτό, έχουμε ξεκινήσει μία μεγάλη προσπάθεια ενός δικτύου και στο καταναλωτικό κίνημα.

Θέλω να πω ότι θα μπορούσαμε να έχουμε σημαντικές μεταρρυθμίσεις και στα λιμάνια, όπου θα διασφαλίσουμε το δημόσιο συμφέρον, την αναβάθμιση των λιμανιών και, θα έλεγα, και την αναβάθμιση και του δημόσιου χώρου που είναι τα λιμάνια.

Μπορείτε να φανταστείτε μία χώρα σαν την Ελλάδα, που έχει παντού λιμάνια, που είναι χώρα της θάλασσας, που είναι ταυτισμένη με τη θάλασσα, όπου από το Φάληρο μέχρι τον Πειραιά, ή κάτω στην Πάτρα, όπου είμαι βουλευτής, θα κλειστούν οι περιοχές αυτές και θα είναι απαγορευμένες, ουσιαστικά, για τον πολίτη; Αυτή είναι η ανάπτυξη την οποία θέλουμε; Ποιος θα κερδίσει από αυτό; Θα κερδίσει ο Πειραιώτης; Θα κερδίσει ο Πατρινός; Θα κερδίσει ο Θεσσαλονικιός;

Άρα, εμείς μιλάμε για ένα τελείως διαφορετικό σχέδιο, που βέβαια χρειάζεται αναβάθμιση, όπου βέβαια μπορούμε να δούμε και ιδιωτικές επενδύσεις, αλλά πρέπει να υπηρετούν την ανάγκη αναβάθμισης του περιβάλλοντος, της ποιότητας ζωής και να είναι βιώσιμες υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, και όχι υπέρ κάποιων μεγάλων εταιρειών.

Δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία, σε όλες της τις πολιτικές, υπηρετεί - και δεν μπορεί αλλιώς - πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα. Χρειάζεται αλλαγή. Το Συνέδριό μας είναι σε λίγες μέρες, είναι ένα νέος βηματισμός, μία ενότητα πολιτικής, με ανανέωση και με την επιβεβαίωση βασικών αξιών που ζητά ο Ελληνικός λαός.

Καλώ όλους στο Συνέδριό μας και, πρώτα απ' όλα, να υποδεχτώ και εδώ, από τα Μέσα Ενημέρωσης, όλους τους συνέδρους που θα έρθουν και θα είναι αρκετός κόσμος στο «Ταε Κβο Ντο» την άλλη εβδομάδα Είναι μία πολύ σημαντική διαδικασία, αλλά είναι κι ένα κάλεσμα την επομένη του Συνεδρίου, σε όλη την Ελλάδα, να κάνουμε μία ουσιαστική, νέα αρχή, για την Ελλάδα την οποία αξίζουμε. Σας ευχαριστώ.

Φ. ΓΙΩΤΑΚΗ («ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»): Μετά την εκλογή του κ. Χριστόφια στην Κύπρο, αρκετοί μιλούν ότι θα υπάρξει μια νέα εποχή στο Κυπριακό. Αν δεν κάνω λάθος δηλώσατε ότι θα πάρετε κάποιες πρωτοβουλίες και ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Υπάρχει κάτι συγκεκριμένο επ? αυτού να μας πείτε;

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Αυτό το οποίο είπα και, βεβαίως, είχα την ευκαιρία να μιλήσω και με τον κ. Χριστόφια, τον νέο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, χθες, είναι ότι θα είμαι κοντά του, συμπαραστάτης στις προσπάθειες, και ως Έλληνας βεβαίως, αλλά και ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, αλλά βεβαίως, και ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που είναι μία άλλη ιδιότητα, όμως, μέσα από αυτό τον χώρο, μπορούμε να δούμε, πώς τα κόμματα και οι πολίτες μπορούν να παίξουν ρόλο στη διπλωματία.

Τόνισα, παραδείγματος χάριν, ότι έχει ζητήσει και είναι παρατηρητής στη Σοσιαλιστική Διεθνή, το κόμμα του κ. Ταλάτ. Μέσα από τη διπλωματία των πολιτών, που είναι σημαντική και που είναι και παράδοση του κ. Χριστόφια και του ΑΚΕΛ, εμείς μπορούμε να συμβάλουμε. Βεβαίως, όχι μόνο σε επίπεδο Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων, αλλά και μέσα από την σοσιαλιστική οικογένεια στην Ευρώπη και διεθνώς.

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Νομίζω ότι δεν υπάρχει κάτι άλλο. Ευχαριστούμε πάρα πολύ, με τη βεβαιότητα ότι συμβάλατε με τις ερωτήσεις σας στην πληρέστερη ενημέρωση του Ελληνικού λαού. Σας ευχαριστούμε πολύ που παρευρεθήκατε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: